Home

Superdieren!

Details: Published on Thursday, 11 October 2012 08:31; Hits: 1225

Van onze verslaggever Bart,

Alle verslagen gelezen gezien – en gelezen – hebbende, kan team 3 natuurlijk niet achterblijven. Zeker niet als er allerhande misvattingen in staan, zoals daar zijn menig type-, spel- en grammaticafout, feitelijke onwaarheden en subjectieve onjuistheden.

Daar niet iedereen genoeg kennis van de Nederlandse taal heeft of gewoon niet weet waar welke letter zich precies op het toetsenbord bevindt of helemaal niet weet dat sommige woorden uit meer letters bestaan dan men denkt, is een foutje zo gemaakt. Dit nog tot daar aan toe, maar wanneer er gezegd wordt dat er in een troosteloze ambiance gespeeld wordt en er zelfs niemand is die dit aanschouwt, dan is het hoog tijd om in te grijpen. Dat een keer de tafels niet worden opgeruimd, soit, dat is minder, maar kennelijk heeft dit team ook geen barkeeper nodig, getuige de vermeldingen eerder op de site. ;-)

Zo, hopelijk staat een ieder, inclusief ikzelf, weer op scherp, dus dit verslagje zal in foutloos Nederlands op het internet verschijnen, waarbij tevens van de gelegenheid gebruik wordt gemaakt van de mogelijkheid om het niet massaal toegestroomde publiek hartelijk te bedanken voor de steun tijdens de soms lastige wedstrijden die wij afgelopen vrijdag gespeeld hebben. Uiteraard gaat er ook een woord van dank uit naar de zeer op tijd aanwezige barman in de persoon van Laurens. Onder zijn aanvoering werd er een geweldige sfeer gecreëerd in de kantine, mede ook door de aanwezigheid van supporter Annika. De steun bestond tevens nog uit inspeelmaatje Rutger (hij vernedert je even, zodat je vol zelfvertrouwen aan de tafel verschijnt voor je eerste pot), Nico, Andries, Aad en alle niet genoemde vedettes. Helaas ontbraken er wel een rookgordijn, vuurpijlen, bommen en granaten, maar ja, het is dan ook geen crisis bij Taveri.

Het werd deze avond een keer geen 9-1, maar slechts de vervloekte 8-2. We hadden dan ook niet het uitvoordeel van de eerste twee duels. Memorabel waren slechts het barslechte dubbelspel en de in de vijfde game van de laatste partij door Dennis omgebogen 6-2 achterstand, waarna hij alsnog de game en wedstrijd winnen af kon sluiten.

Van Aspergerachtige betekenis was het verplaatsen van de tafel na de eerste de beste game van de avond. Arbiter Bart zat namelijk niet loodrecht op de netpost en dit komt het volgen van het spel niet ten goede. Hij zag dit zelf reeds na enkele punten in en de situatie was kennelijk zo erg dat ook John, met wie Bart twee vrolijke telbeurten mocht volbrengen, even tussen de punten door hetzelfde probleem meldde.
Een tweede akkefietje dat met dit syndroom van doen heeft, was het plaatsen van het hoekpaaltje van de omheining. Vrij ingewikkeld om uit te leggen, maar mocht iemand er behoefte aan hebben, de heer Broeders kan hier op verzoek uitgebreid op ingaan.

Nog niet genoemd, maar van grote betekenis geweest is Jaap. Zeer intensief heeft hij veel wedstrijden bekeken en geanalyseerd als de Bossie van Zuid. Noodzakelijke tips geven schroomde hij ook niet en deze werden uiteraard met veel succes opgevolgd. Enig minpuntje is dat de fysieke aanwezigheid van Jaap bij Edwin mentaal doorwerkte en onze aanvallende anti-speler op een gegeven moment zei dat hij zowel tegen Jaap stond te spelen als dat Jaap in zijn hoofd zat. Dan kunnen je wel stellen dat je een probleem hebt als Jaap rustig op de bank van het spel aan het genieten is…

Dezelfde Edwin presteert het daarentegen tevens om games van om en nabij de twee minuten te spelen en winnen. Onvoorstelbaar hoe weinig tijd hij tussen de punten nodig heeft. Ik mocht zelf zo'n wedstrijd van hem tellen en als de tegenstander ook de laatste tram moet halen, heb je als ref dus amper de tijd om te ademen.

Bon, het was sowieso fraai om EINDELIJK weer eens samen met ons lievelingsteam te mogen acteren in Het Oosterhonk. Dit leverde dan ook ouderwetse gezelligheid op, maar waarom we allemaal gelachen hebben zou ik eigenlijk niet meer weten. De bij tijd en wijlen fantastische onderlinge verstandhoudingen op de eerste tafel daargelaten, was het vooral mooi het hiernaast afgebeelde dier weer eens in vol ornaat te mogen aanhoren! De geluiden die Marco produceert na het winnen van een zwaarbevochten punt, game of wedstrijd zijn werkelijk van onuitgegeven schoonheid. John en Carlo deden op hun manier ook nog een duit in het zakje, maar mijn album is nog niet compleet, zodat ik niet kan zeggen welk dier er bij hen in de buurt komt qua uiterlijk, gewoontes, kleur, geluiden of andere kenmerken.

Wij zelf waren zeker geen dieren, want na afloop kwamen we tot de conclusie dat we voor onze tegenstanders toch zeker een minuut of vijf onzichtbaar waren. Een drankje aanbieden zat er toch echt niet in na een keer of vijf vragen wat ze wilden drinken. Ze stonden dan ook zeker een centimeter of vijf naast Dennis toen onze aanvoerder deze uiterst lastige vraag stelde.
Eind goed, al goed, want het bleek toch nog zeer gezellig te worden met alle aanwezigen in “Onze Taveerne”. Zelfs het eerste team kwam nog even wat sfeer opsnuiven als voorbereiding op de helaas nipt verloren ontmoeting in Europees verband op de zaterdag. Dan is de door ons gekoesterde DAT wellicht een betere preparatie, zodat we hopen dat we ook aanstaande vrijdag, wederom samen met team 2 en met, jawel, Rutger als gastheer achter de bar, daar de vruchten van kunnen plukken. Komt allen!

2-in-1

Details: Published on Wednesday, 10 October 2012 06:37; Hits: 1029

Van onze verslaggever Ruud,

Als je in 7 dagen drie wedstrijden moet spelen, is het lastig om de verslagen op tijd ter perse te laten gaan. Vandaar dat ik hier een kort relaas zet van maar liefst twee wedstrijden.
De eerste was tegen De Sprint. Oei, Oei, Oei wat liep het stroef voor Peter en mij. Jan vd Velde, Peter Theenaart en Pieter Heindijk bleken taaier dan de tocus van oma. Ward leek onverstoorbaar en deed zijn werk uitstekend.
Wat opvalt is dat de tegenstanders die wij 1 op 1 verslaan per speler een andere is.
Gelukkig hebben we nog de dubbel. Peter en Ward, voor het eerst samen, winnen in 5 games. 5-5 was niet het maximaal haalbare, maar de grote schaal snacks na de wedstrijd gaf ons toch een warm gevoel.

Eergisteravond troffen we puntgenoot Kwiek in Waddinxveen. Zij op 16 punten uit 3 wedstrijden en wij ook. Dus d'rop of d'ronder.
Het team van Kwiek was ietwat aangepast qua opstelling. Een oud 2e klasser heeft de plek ingenomen van John vd Meij. John speelde plm 90-100% in de derde klasse en was doorgeschoven naar een hoger team.
Laat ik het kort houden. Na de eerste 6 wedstrijden stonden wij 5-1 voor, na het spelen van 5! wedstrijden in 5 games. Alleen de dubbel Ward/Ruud ging verloren. Daarna liep het minder soepel en gingen er 3 opeenvolgende punten naar Kwiek. Peter mocht dus in de laatste wedstrijd de winst eruit slepen. Het werd een bloedstollende pot. Peter won de 4e game met 18-16, waarna hij in de laatste game een voorsprong nam die niet meer in te halen bleek. Winst van 6-4. Om 01.00u waren we weer thuis.

Komende donderdag Sorry thuis.

Nipt verlies in Europese bekerwedstrijd

Details: Published on Monday, 08 October 2012 08:19; Hits: 1038

Van onze verslaggever Robert,

Afgelopen zaterdag was het dan zover. Patrick, Bram en Robert kwamen voor het tweede achtereenvolgende jaar uit in de TT-Intercup, een Europese bekercompetitie voor teams uit Centraal Europa. Vorig jaar werd twee keer eervol verloren met 4-1, dit jaar zou het anders moeten worden.

De vooruitzichten waren niet geheel goed. Bram was dan wel zo goed als gerevalideerd van z’n hernia-operatie, in de voorbije weken was duidelijk geworden dat het missen van anderhalf jaar competitie toch invloed heeft op z’n spel. En ook het nieuwe frame had niet zo’n positieve invloed op de effectiviteit van z’n spel. Tel daarbij op dat hij de laatste weken wat pijn in de lies heeft.
Ook Patrick was niet geheel fit, hij had een onwillige rechterarm waar zo nu en dan z’n triceps opspeelde. Alleen Robert was fit.

Onze Duitse vrienden uit een voorstadje van Paderborn, het plaatsje Wewer, arriveerden om half twaalf en hadden twee toeschouwers meegenomen. Udo en Roswitha waren de ouders van Dominic Gundlach en daarnaast waren ook Sebastiaan Guhe en Marco Hovemann van de partij. Allereerst zijn we een hapje gaan eten in het centrum van Ridderkerk en konden we al een beetje kennismaken. Desgevraagd vertelden de tegenstanders dat er slechts één aanvaller was meegekomen en dat Sebastian en Marco met respectievelijk anti en lange noppen spelen. Fijn! Ook werd nog even verteld dat Marco vroeger wel wat hoger gespeeld had en dat hij in 2008 onze landgenoot Henk van Spanje had verslagen. Oei!

Bij het inspelen bleek Marco inderdaad van een bijzonder hoog niveau. Hij speelt, voor insiders, vergelijkbaar met Ronald Rijsdorp die bij Pecos in de eerste divisie speelt en die we al twee keer hadden meegemaakt bij het Kastengigant-toernooi in Gorinchem. Alleen (b)leek Marco nog iets sterker dan Ronald... Veel zou afhangen van de loting en wie tegen wie moest.

Na het uitspreken van de welkomstwoorden door voorzitter Dennis en het spelen van de volksliederen (het ophangen van de vlaggen hebben we maar achterwege gelaten omdat het verhuurbedrijf het verschil niet kent tussen de Belgische en de Duitse vlag), was het tijd voor de officiële foto en de eerste wedstrijd.

Bram begon tegen Dominic. De eerste game ging wat moeizaam en beide spelers waren aan elkaar gewaagd. Met 13-11 trok Bram tenslotte aan het langste eind. In game 2 en 3 stond Bram wat beter op te letten en met name de service-ontvangst maakte het verschil. Bram scoorde ettelijke directe punten op de service van Dominic en met 11-8 en 11-6 was het eerste punt binnen.

Inmiddels was het publiek in groten getale opgekomen en voor bijna 70 toeschouwers mocht Patrick vervolgens tegen Marco aan de bak. Maar de wedstrijd was snel gespeeld. Patrick speeld prachtige spinballen, maar Marco bracht alles terug, met veel spinvariatie en alles kort over het net. Met 4-11, 5-11 en 3-11 stond het weer gelijk.

Robert mocht het opnemen tegen Sebastian. Sebastian speelt ook met anti maar is daarnaast ook linkshander. Niet de meest aantrekkelijke tegenstander voor Robert maar Robert speelde zeer geconcentreerd, bouwde mooi op en liet Sebastian in de eerste game kansloos (11-4). In de tweede game waren de rollen omgedraaid. Robert was gretig en maakt meer fouten dan Sebastian, derhalve 8-11 verlies. De derde game was in alle opzichten een kopie van de eerste game maar in de vierde game werd het spannend tot op het eind en had Robert twee gamepunten tegen. Sebastian maakte toen ongemerkt een tactische blunder, hij nam een time-out. Hij kon natuurlijk niet weten dat Robert nog nooit een game had verloren na een time-out en zo ook nu niet. Robert scoorde vier punten op rij en met 12-10 was de 2-1 voorsprong in de wedstrijd een feit.

Het dubbel bracht Marco, Sebastian, Patrick en Robert achter de tafel. De eerste game werd gewonnen omdat Sebastian van allemaal de meeste fouten maakte (11-8). Game 2 en 3 waren duidelijk voor Wewer, maar met 11-9 brachten Patrick en Robert de spanning terug. De vijfde game maakte duidelijk dat Marco echt een paar niveau’s beter is. Veel lange rallies op hoog niveau. De 5-11 in de vijfde game bracht een 2-2 tussenstand op het scorebord.

Na de pauze was het aan Bram om het Marco moeilijk te maken. Maar Bram was kansloos, getuige de gamestanden 3-11, 1-11 en 4-11. Bram gaf aan nog nooit zo kansloos verloren te hebben.

Aan Robert om de spanning in de wedstrijd terug te brengen. Alleen in de eerste game had hij het moeilijk omdat een paar aanvalsballen mislukten (11-7). Toen hij wat meer op z’n verdedigende spel terugviel en Dominic liet komen, was het met 11-2 en 11-5 snel klaar.

Zoals vooraf gehoopt: de laatste partij van de dag zou de beslissing brengen! Patrick begon tegen Sebastian zeer slecht en met 2-11 was de game snel voorbij. Dat gold ook voor de tweede game, maar dan vanuit een ander perspectief: Patrick won met 11-1! In de derde game was Sebastian rustig en Patrick koos wat te weinig voor opbouwende ballen (6-11). In de vierde game was en bleef het close tot het einde maar bij 10-10 maakte Sebastian in plaats van Patrick de punten en met een enthousiaste schreeuw vierden de Duitsers de overwinning.

We kunnen terugkijken op een zeer geslaagde ontmoeting waarbij ook het gezamenlijke diner zeer gezellig was. Op naar de uitwedstrijd in de verliezersronde!

Ook vanaf deze plek een woord van oprechte dank aan:
* Alle toeschouwers die zo mogelijk nog enthousiaster waren dan wij
* Jeftha, Lars en Lorenzo, onze jeugdspelers die als scheidsrechter optraden en foutloos telden!
* Ernst, Edwin, Laurens, Dennis en Rutger die de zaal mooi hebben aangekleed en weer opgeruimd, en publiek voorzagen van hapjes en drankjes.
* Onze sponsors HBM/Dakbedekking en Spar Heerjansdam. Zonder hen geen TT-Intercup!

Klein foutje met grote gevolgen

Details: Published on Thursday, 04 October 2012 07:42; Hits: 1034

Van onze verslaggever Robert,

Afgelopen vrijdag kwam De Sprint op bezoek. Een team met kampioensaspiraties, getuige de opstelling. Wesley van der Hurk werd thuisgelaten en er werd lang en serieus in gespeeld. Zo niet Bram, Patrick en Robert. Bram kwam lekker laat, Patrick was met Hester aan het dollen en Robert was in de weer met z´affiches van het Europese avontuur.

Robert mocht beginnen tegen Martin Lankair. Naar eigen zeggen had Robert nog nooit verloren van Martin maar zijn geheugen laat hem wel meer in de steek. Voor wat betreft de wedstrijden van de laatste jaren heeft hij gelijk, hoe dat in een verder verleden is gegaan, kon zelfs Patrick niet meer zeggen. Robert startte goed, Martin echter veel beter. Martin is een speler die staat als een huis, bewegen als een noodzakelijk kwaad ziet en elke bal die niet op zich lichaam wordt gespeeld, hard en zeer geplaatst naar de overkant mept. De eerste game was overduidelijk , 11-4 voor Martin. Robert kon in de tweede game iets meer weerwerk bieden maar kon niet verhinderen dat hij tegen een 2-0 achterstand aankeek. In de derde game was Robert, geholpen door enige fortuin en briljant spelinzicht (niet naast maar voor het lichaam van de tegenstander plaatsen), de meerdere van Martin, zo ook in de vierde game. In de beslissende game bleef Robert geconcentreerd spelen en met 11-6 was de eerste partij gespeeld en het eerste punt binnen.

Bram opende sterk tegen Joeri Bakx. De beste Briellenaar kreeg te weinig vat op Bram die ze weer ouderwets stond te raken en geen schim was van de zo naar z´n timing zoekende Bram van vorige week. Voorsprong van 2-0. Toen Patrick ook nog, enigszins moeizaam, van Rachid Ahmed won, stond er een prachtige en onverwachte 3-0 voorsprong op het formulier.

Direct na afloop van de partij van Patrick ontstond er binnen team 1 een discussie die bepalend is geweest voor de avond en zelfs voor de rest van de competitie. Een miscommunicatiefout van het kleinste soort met de grootste gevolgen: weg kampioenschap! Wat gebeurde er?
Bram begreep van Patrick dat hij niet wilde dubbelen vanwege z´n geblesseerde arm of vanwege het belabberde spel. Patrick begreep van Bram dat hij wilde dubbelen door zijn vraag: ‘Wat gaan we doen met het dubbel?’ Terwijl het enige logische antwoord op deze vraag altijd is: ‘De tegenstander vernederen’. Ergo, het resultaat van dit misverstand was dat Robert niet met Patrick maar met Bram ging dubbelen. Nu hebben Bram en Robert een aardig track-record qua dubbelspel maar de laatste keer dat er samen werd gedubbeld is al weer van enige tijd geleden en het dubbel Patrick-Robert is, vanwege de blessureperikelen van Bram, eigenlijk het nieuwe vaste dubbel en heeft in het verleden bewezen weinig potten in de hoofdklasse te verliezen. Ook was aan het begin van de competitie bepaald dat Patrick en Robert in ieder geval de eerste wedstrijden zouden dubbelen.
De eerste game verliep dramatisch. Joeri en Martin hoefden weinig meer te doen dan de bal op tafel te houden. Bram zorgde er in z´n eentje voor dat de game snel was afgelopen. In de tweede game werd er slimmer gespeeld door de Taverianen maar ook die game ging, zij het nipt, verloren. In game drie en vier was het eigenlijk weer als vanouds. Robert zet de bal op en Bram peert hem loeihard naar de overkant. Derhalve een beslissende vijfde game. Helaas blesseerde Bram zich in de derde game. Dit gebeurde zo onopvallend dat de tegenstander niets door had en er daardoor zelfs wat mot ontstond. Dat was na de partij snel weer uit de wereld maar feit is dat Bram fors last van z´n lies had en daardoor in de vijfde game z’ n normale niveau niet haalde en bleef steken in het niveau van de eerste game. Het eerste tegenpunt van De Sprint was een feit.

Doordat Bram vanwege z’n blessure niet meer in staat was een partij te winnen en Patrick en Robert allebei van Joeri verloren, stond er uiteindelijk aan het einde van de avond een puntendeling op het formulier, daar waar een 7-3 uitslag niet had misstaan.
Wijze les van deze avond: helder communiceren! Had een punt in het dubbelspel opgeleverd, had de blessure van Bram voorkomen waardoor hij ook van Martin had gewonnen en had niet het kampioenschap gekost. Tsja...

Verslag team 5

Details: Published on Wednesday, 03 October 2012 08:02; Hits: 1035

Van onze verslaggever Laurens,

Tijdens mijn heerlijke rondreis door Thailand kon ik eigenlijk al niet wachten om mijn eerste wedstrijd van het seizoen te gaan spelen. Ronddwalend op en een olifant tussen de Monstammen in de jungle, ontving ik glunderend iedere week de brieven van Rutger. Hartverwarmend was het om zo'n 11000km verderop de geweldige sfeer te proeven die er heerste binnen team 5. En ja, wat genoot ik er van dat ook invaller Jan zijn puntje meepakte. Zwaar weer voor team 5, maar nog geen zware storm. Het enige souveniertje wat ik mee kon nemen was een klein beetje zon uit het Gouden Zuiden.
Zondag landde mijn vliegtuig op het zonovergoten Schiphol. Een opgelopen verkoudheid en de 5 uur tijdverschil zorgden er al snel voor dat ik thuis zo ziek als een hondje in m'n mandje moest kruipen. Gelukkig had ik ook maandag vrij genomen van mijn werk, zo kon ik mooi nog een beetje uitzieken. Veel beter werd ik niet, maar toch was er de grote wil die
overwon om toch gewoon maandagavond de wedstrijd tegen Tavenu te spelen. Eindelijk mocht ook ik, na de dolgelukkige Rutger, met twee knappe dames op stap. Al viel het wel tegen dat Hester voor mij niet de Pippi-look in petto had en voor Rutger wel... Na Hester voegde ook Annika zich toe aan het gezelschap. Met een sneltreinvaart vanuit Leiden kon ze het maar net op tijd halen. Helaas geen tijd om de maag te vullen, maar gelukkig zorgde haar lieve pappa ervoor dat ze gewapend met een soort tafeltje dekje neerstreek in de rode bolide.

Aangekomen in de sporthal ontdekte ik geen sportbroek bij me te hebben. Ja hoor, eerste wedstrijd, dan heb je dat soort dingen. Gelukkig had ik wel een prachtige boxer aan, maar om daar nu in te gaan spelen vond ik toch ook weer iets te gewaagd. En daar kwam bij dat de kleur vloekte bij ons prachtige nieuwe competitieshirt. De hulp van de barvrouw kwam als geroepen, een graai in de gevonden voorwerpen leverde resultaat op. Een maatje te klein, maar ik had iets. Snel inspelen, want dat is zeker nodig na vakantie. Ik mocht beginnen tegen Lyando. Game 1 ging verloren, vooral de backhand kwam maar moeilijk op gang. Maar al snel was de vorm weergekeerd en stond er binnen no-time een 1-0 op het bord. Ook Hester startte tegen Ben met een verloren game. Ben speelde met lastige draaibewegingen vanuit de pols. Maar de tip van Annika om contra te gaan serveren, bleek een gouden tip. De trend was gezet en zo verloor ook Annika de eerste game tegen Rob. Annika verkeerde in bloedvorm en stond fantastisch te spelen. Ze speelde slim en tactisch. Zo had ik haar nog niet zien spelen en ik was daarom ook echt blij verrast.
Wie de dubbel ging spelen was al snel beslist. De grieperige Laurens kon beter zijn krachten sparen. En zo stond er een wonderschoon dameskoppel achter de tafel. Dames, het was fantastisch! Het beste dubbelkoppel wat ik tot nu toe binnen een team, waarin ik speelde, heb gezien. 4-0 voor team 5. Het beloofde een mooie avond te worden. Laurens zorgde vlekkeloos voor voor punt 5 en Annika sleepte, wederom met super spel, het 6de en dus winnende punt binnen. Hester was het tegen Rob effe helemaal kwijt. Ze verloor, maar hoe en waarom was eigenlijk niet echt duidelijk. Het ging gewoon effe niet. Het mocht de pret niet drukken, want alle drie wonnen we ook onze laatste wedstrijd.
Een schitterende eindstand: 9-1 winst!! Dat hadden we effe nodig. Geen enkele partij werd in 5 games beslist. Annika en Laurens gaven allebei maar 1 game weg. Een heelijke avond, hiermee konden we Rutger echt blij maken. Patrick je was de hele avond een geweldige supporter. Succes met je arm, ik hoop de de masseur wonderen kan verrichten zodat je zaterdag tegen Wewer weer kan schitteren!! Volgende week donderdag een uitwedstrijd tegen koploper FVT, ik kan niet wachten..

Superdieren!

2-in-1

Nipt verlies in Europese bekerwedstrijd

Klein foutje met grote gevolgen

Verslag team 5

More Articles...