19 | 09 | 2020
Hoofdmenu
Competitie
Deelnemers DAT 20130903

Ernst
Robert
Ward
William
Sami
Remco
Leendert-Jan
Gert-Jan
John
Edwin


update: 28 augustus 2013, 14:05 uur

Verslag team 5

Van onze verslaggever Peter,

Afgelopen dinsdag mocht team 5 weer eens aantreden, dit keer uit tegen Effect 77.
Volgens de TomTom was de vereniging niet zo extreem ver rijden, aangegeven tijd was geloof ik zo’n 35 min. Alleen houd dit systeem geen rekening met verkeerd ingevoerde adressen. Zo hadden we op het internet het adres opgezocht, waar de straatnaam Weegje 11 stond aangegeven. Ja!!! en dan sta je in een woonwijk bij een verzorgingscentrum of zoiets!! Na nog eens nagevraagd te hebben en niemand het bestaan van een tafeltennisclub in de buurt kende, gingen we maar op zoek naar een nieuw adres. Dit keer gelukkig wel de goeie, alleen zelfs met een goed adres is het vinden van de vereniging nog geen eitje. Gelukkig kwam onze supporter Patrick dezelfde tijd aan zodat we de vereniging konden vinden.

Na snel ingespeeld te hebben mocht Laurens zijn eerste partij spelen. Hij won deze wedstrijd met 12-10 in de 5e waarbij Hester niet meer durfde te kijken, net als bij het doodlopende smalle dijkje waarbij Laurens moest keren. Ook de 2e en 3e wedstrijd van mijzelf en Hester werden gewonnen. Toen de dubbel,  Laurens en Peter wonnen deze wedstrijd nipt in 5e.
Ja!!! De Taverianen stonden gewoon met 5-0 voor!!!!

We konden ons al zorgen gaan maken over het teambekende open dak naar huis rijden bij 10-0 of 0-10. Laurens won ook zijn 2e partij waarbij hij weer lekker op weg was naar zijn zoveelste hattrick. Helaas verloor Hester haar 2e partij maar hierdoor was de open dak naar huis rijdspanning gelukkig wel weg.

Ik won mijn 2e partij en verloor nipt mijn laatste. Laurens maakt zijn hattrick (die volgens de tegenstander verdiend was door veel kansloze ballen) weer compleet.  En ook Hester won haar laatste partij. En zo mochten we zeker niet klagen want we gingen met een 8-2 winst naar huis.

Verslag team 4

Van onze verslaggever Ruud,

Saai was het allerminst in Maasland. Met slechts 2 partijen die in 3 games werden afgerond, kun je niet zeggen dat de overwinning ons kwam aanwaaien. Maar toch blijft er bij mij een gevoel hangen dat een en ander wat traag verliep. En die traagheid speelde vooral onze Peter parten. Hij houdt van snelheid. Maar als de ballen trager aankomen en de beweging niet meer geautomatiseerd verloopt, sluipt er twijfel in je slag en kun je zomaar missen.
En dat overkwam Peter iets te vaak. Hij pikte slechts 1 puntje.
In de wedstrijd tussen Ward en Jos werd ik, als teller, overvallen door de traagheid. Beide spelers lieten absoluut mooi spel zien, maar beide hadden geen killerslag. En dus ging de bal maar al te vaak heen en weer. Dit gaf mij als scheids de kans om de donkere menselijke holtes uitgebreid te inspecteren.
Mijn gedachten dwaalden wat af. Als een hele planeet in de lucht kan blijven hangen, zou dat dan ook met een ping-pong balletje kunnen gebeuren? Als massa traag is, hoe zwaar is dan een traag ping-pong balletje? Statistisch gezien is er een kans dat een balletje omhoog valt. Waarom is statistisch de kans 100%, als een 6-10 achterstand na de uitspraak van Ward - 'nog maar 6 ' - met 12-10 gewonnen wordt?
Ik weet het allemaal niet. Wel weet ik dat de 7-3 overwinning terecht was, en dat er goed gestreden is.
In de mooie en ruime kantine werd de avond met een biertje gezellig afgesloten.

Een blik in de glazen bol

Van onze verslaggever Edwin,

Het einde van de competitie nadert. Een kleine blik op de stand in poule 2H leert dat het slot van de najaarsronde in poule 2H wel bijzonder spannend is. Papendrecht 3 en HBM Taveri 3 staan beide op 58 punten en derhalve op de 1e plaats. Hoewel, met 5-5 en 4-6 tegen Papendrecht staan zij terecht bovenaan. Team 3 speelt nog tegen de nummers 3 en 5 van de ranglijst. Papendrecht speelt nog tegen de nummers 4 en 6 van de ranglijst. De beslissing zal dus in de laatste ronde vallen, zoveel is duidelijk. Is dat dan zo spannend? Nee. Eerlijk gezegd niet. Het is nog maar de vraag of team 3 in de 2 komende uitwedstrijden ook 15 punten weet te pakken. Papendrecht speelt alleen nog maar thuis. Daar ligt al een voordeel. Wanneer zij de laatste 2 ontmoetingen op oorlogssterkte uitrukken, worden zij terecht kampioen en keren per kerende post weer terug naar de 1e klasse waar ze vandaan komen. Nee, de echte spanning zit hem in de twee vakjes waar 41 in staat. (zie tabel)

 

 

Dáár zit em dus de kneep. Alexandria ’66 en Hellevoets Effect zijn in het rechter rijtje in een spannend gevecht verwikkeld geraakt om de 4e plaats. En dat gevecht is wellicht nog wel spannender dan de titelstrijd. De nummer 5 degradeert en dat zal zowel Alexandria ’66 als Hellevoets Effect vast niet goed smaken. Wie dus in ronde 9 en 10 één van deze teams treft, is gewaarschuwd. Diezelfde tabel laat zien dat ronde 9 en 10 er beide dus nog wel degelijk toe doen. Engelandvaarders en energiekelingen, opgelet!

Negen punten en toch niet geheel tevreden

Van onze verslaggever Dennis,

HBM/Taveri 3 is verwikkeld in een boeiende tweestrijd met Papendrecht 3 om het kampioenschap in de tweede klasse.
Lang stond ons team licht voor op deze concurrent. Nadat beide teams elkaar hadden ontmoet, boog Papendrecht de achterstand van welgeteld één punt om in een voorsprong van één punt. En vorige week werd deze achterstand met nog een punt vergroot. Papendrecht won met 8-2 en wij behaalden 7 punten. Omdat het onderling resultaat uitvalt in het voordeel van de “Ertepellers” hebben we aan een gelijke stand aan het einde van de rit niet genoeg. Het is dus zaak dat we in de resterende wedstrijden zo min mogelijk punten morsen. De druk is groot…….

Gisteren hebben we onze (verzette) thuiswedstrijd tegen het zwakste team van de competitie afgewerkt: Nationale Nederlanden 1.  Vooraf vonden we dat we de avond eigenlijk wel met het volle aantal punten moesten afsluiten. Het zit de mannen uit Rotjeknor dit seizoen allesbehalve mee. Voor het seizoen goed en wel begon, was daar de eerste afvaller. Hartproblemen bij een speler maakte dat hij dit seizoen niet meer in actie zal komen. Het gaat wel weer de goede kant op met hem. Een andere speler was de eerste weken afwezig in verband met vakantie. En de derde man is fanatiek fan van Sparta. Hij geeft de voorkeur aan het bezoeken van de wedstrijden van deze club op vrijdag boven het spelen van een competitiewedstrijd. Wat fijn dat onze wedstrijd van vrijdag naar donderdag is verzet, zou je denken. Echter, deze man is geblesseerd geraakt en speelt al een aantal wedstrijden niet. Speelden ze uit al met twee invallers, in de thuiswedstrijd van gisteren was Hans Mol weer terug van vakantie, viel Hans Buitendijk in en was Theo Vliegenthart uit team 2 ondertussen noodgedwongen ingeschreven bij team 1. De enige speler die in dit team thuishoort was dus Hans Mol.

Over de wedstrijden kunnen we vrij kort zijn. We begonnen laat en waren vroeg klaar. De wedstrijden verliepen snel. Alle partijen waren na 3 games beslist op één wedstrijd na (4 games). Het dubbel (Bart en Dennis) werd weer eens winnend afgesloten. En eerlijk gezegd waren we dat aan onze stand verplicht. In het dubbel zitten we nu precies op 50%. Een laag percentage als je om de eerste plaats meedoet. Over het resultaat zijn we tevreden. Over de uitvoering zullen we het verder maar niet hebben. De enige verliespartij van de avond kwam helaas op naam van onze Bartholomeus. Hij voorspelde al dat het een moeizame wedstrijd zou worden tegen Hans Mol. Zelfs een vliegende start (8-1 voorsprong) leverde hem geen gamewinst op. Na de partij was Bart “not amused”. Begrijpelijk. Het is wel pas zijn derde verliespartij in deze gehele competitie. Een adempauze in Bristol zal hem ongetwijfeld goed doen.

Volgende week mogen we aantreden tegen Taverzo. Hier moeten we weer met hele ruime cijfers winnen om nog kans te maken op het kampioenschap. Als we naar de resterende wedstrijden van Papendrecht en ons kijken en we nemen voor het gemak de uitslag van de eerste wedstrijd, dan zal Papendrecht 3 punten boven ons eindigen. Echter,  het zou me niet verbazen als Alexandria tegen Papendrecht een verrassende uitslag neerzet. We zullen het zien. We hebben het zeker nog niet opgegeven. Je moet er toch niet aan denken dat je tweede wordt met gemiddeld meer dan 7 punten per wedstrijd.   

Allerhande vergelijkingen

Van onze verslaggever Bart,

En jawel hoor, zowel Edwin, Dennis als Bart kunnen een stukje schrijven; team 3, het enige team op de vereniging met enkel literaire broers! Wel jammer dat het de laatste tijd tafeltennistechnisch dan weer wat minder is, maar slechts een enkele haan die hier naar kraait.

Daar waar het ware team van Rutger of gaat het hier om meerdere Rutgers, zoals Robert in zijn laatste verslag schreef graag de Joop Zoetemelk-positie in wil nemen, willen wij juist graag de plek bezetten welke door coureurs is ingenomen die niet door het onafgebroken in het wiel en daardoor in de schaduw rijden wel erg witjes de Tour uit kwamen. Te denken hierbij valt aan grote kampioenen als Lucien Petit-Breton, Odiel Defraeye, Phillipe Thijs, Ottavio Bottecchia, Nicolas Frantz, Antonin Magne, Sylvère Maes en Gino Bartali. Daarbij gaven deze jongens ook gewoon bij de wedstrijdleiding aan dat ze op dynamiet reden, zoals een prachtig gesprek in een kroeg te Coutences (50, Manche) in Normandië weergeeft. Nu het voor ons zonder stimulerende middelen lastig lijkt te worden om kampioen te spelen, rest er waarschijnlijk niets anders dan een bezoekje aan de betere Spaanse apotheker.

Het debacle in Papendrecht, waar enkel Edwin een zodanig niveau haalde dat voldeed aan onze titelaspiraties, was bij uitstek een reden om aan de stimulantia te gaan. Sowieso leende de thuiswedstrijd tegen Alexandria ‘66 zich perfect om revanche te nemen op onze enige nederlaag van het seizoen. En zo geschiedde gedeeltelijk. Een keurige achterstand van deze keer 3-1 werd op aardige wijze omgebogen in een 7-3 zege. Dit kon echter niet tippen aan de 3-1 achterstand die ooit op de Bosuil in een overwinning werd omgezet. Daar onze grote en enige concurrent Papendrecht een puntje meer behaalde afgelopen week, is onze achterstand inmiddels opgelopen tot twee punten en waren we niet bepaald blij met de grootte van deze zege.

De vraag rest dan ook hoe wij deze twee punten uiteindelijk gaan ombuigen in een voorsprong van minstens een punt. Een punt per week minder pakken dan je rivaal is niet echt de oplossing. Tevens zullen we deze laatste weken van de competitie niet beter worden, want er is geen DAT meer. De al eerder genoemde doping kan ons waarschijnlijk ook niet verder helpen, omdat de edele pingpongsport nu niet bepaald een groot uithoudingsvermogen vereist. Kracht is ook niet echt noodzakelijk, zodat een anabolenkuurtje zonde van de moeite zou zijn. Concluderend moeten we gewoon zorgen dat we niets, maar dan ook niets meer laten liggen en als laatste redmiddel kunnen we altijd nog de tafeltennisgoden aanspreken: wie weet hebben zij nog iets moois in petto!

Nog even terugkomend op afgelopen vrijdagavond vielen er een paar dingen op. Zoals daar is de wederom in een hele grote hoek van zo’n 170° neergezette omheining, welke enigszins op de zenuwen van Dennis werkt, maar die voor Bart zeer inspirerend is. De gedachte aan het vergelijkbare speelveld de vorm dan van Molineux zorgt voor zoveel motivatie dat hij à la Steve Bull met niets minder dan een hat-trick genoegen wil nemen. De mentale opkikker die hij voor aanvang van elke wedstrijd van Patrick krijgt geeft hem vervolgens het laatste beetje benodigde zelfvertrouwen, evenals de aanwezigheid van mentor Jasper.
Dennis speelde ondanks de hoek in het speelveld weer ouderwets vanuit de aanval en kon twee punten aan zijn persoonlijke totaal toevoegen. Bijna waren het er zelfs de voor een speler van zijn statuur standaard drie geweest. Dat is dan maar voor aankomende (lees: deze) week.
Het spel van Edwin is ondoorgrondelijk doch zeer doeltreffend. Het uitvoerige geprik met het fenomenale Best Anti en nog uitgebreider geschuif en gespin met de forehand is hij zodanig machtig dat vele tegenstanders als frontsoldaten op de slagvelden ten tijde van de grote veroveringsoorlogen van Napoleon geëlimineerd worden. Twee zeges waren dan ook zijn deel. Helaas maakte hij ongeveer dezelfde fout als Napoleon tijdens zijn trek naar Rusland. Nonchalance kun je je niet veroorloven als je met een enorm project bezig bent. Zijn eerste tegenstander maakte dan ook gretig gebruik van de gemakzucht waarmee Edwin ten strijde trok. Niet door de tactiek van de verschroeide aarde toe te passen, maar door gewoon gedecideerd rake klappen van achter de tafel uit te delen. Gelukkig zorgde dit Waterloo voor de aanmaak van zo veel natuurlijk aangemaakte adrenaline bij Edwin dat Elba nooit in zicht kwam. Het was ook fijn dat het aan het begin van de avond plaats vond en er in tegenstelling tot de Slag bij Waterloo nog herstel mogelijk was. Twee winstpunten waren dan ook zijn deel, ondanks het even zo vaak omver donderen van het hek. Misschien dat een cursus bij Colin Jackson kan helpen om de omheining niet meer te hoeven openen als ware het een deur, maar er lekker overheen te springen. De geruchten gaan echter dat zijn jeugdige leeftijd dergelijke trainingen onmogelijk maakt…
Het dubbelspel was overigens net zo hopeloos als de bewering van Michael Boogaard dat hij de enige coureur uit de jaren ‘90/’00 is die nooit naar een potje met pillen gegrepen heeft. Zoals dezelfde Boogaard nog steeds machtmerries heeft van het gekletter van de naar het buitenblad gelegde ketting van Frank Vandenbroucke op Saint-Nicolas, zo gek worden Dennis en Bart van het totaal niet lopen van het dubbel. Om maar te zwijgen van Edwin, die al het gepruts met lede ogen aan ziet en er eigenlijk ook geen oplossing voor heeft.

Laten we het ook over de tegenstanders eens hebben. Niets dan lof voor hen, twee van de drie konden met name het gepiel van Edwin en Bart zodanig waarderen dat na menig schop tegen de tafel Dennis in actie moest komen om deze voor aanvang van zijn eigen wedstrijd weer recht te zetten. De positieve en leuke opmerkingen van de tegenstand tijdens vooral de partijen van Bart maakten hem zo gelukkig dat hij besloot zijn laatste duel maar iets te verlengen, zodat ook onze zeer gewaardeerde arbiter Jaap langer kon genieten van het aangename schouw- en luisterspel. De opmerking na afloop was natuurlijk weer goud: het is niet te geloven met die gozer, altijd als ik tel speelt ie een wedstrijd van vijf games! Dit alles uiteraard met een grote glimlach, die wij proberen donderdag ook weer op ons gezicht te hebben wanneer wij deze zwaar ondergewaardeerde speelavond zullen opluisteren met een wedstrijd tegen Nationale Nederlanden. Komt allen!

Heet van de naald

mei 2013:
Iedereen heeft zich gehandhaafd, met uitzondering van duo 1 (degradatie) en jeugd 2 en 4 (kampioenschap!)

 

Bardiensten

30.08.2013: Gert-Jan
05.09.2013: William
06.09.2013: Leendert-Jan
12.09.2013: Remco
13.09.2013: Marco
19.09.2013: Dennis
20.09.2013: Edwin
26.09.2013: Robert
27.09.2013: Peter-Jan
03.10.2013: Andries
04.10.2013: René
10.10.2013: Laurens
11.10.2013: Rutger
17.10.2013: Elwin
18.10.2013: Jasper
24.10.2013: Jan
25.10.2013: Bram
31.10.2013: Ruud
01.11.2013: Bart

Webmaster

Statistiek
Articles View Hits
137635