- Details
-
Published on Wednesday, 03 October 2012 08:02
-
Hits: 1028
Van onze verslaggever Laurens,
Tijdens mijn heerlijke rondreis door Thailand kon ik eigenlijk al niet wachten om mijn eerste wedstrijd van het seizoen te gaan spelen. Ronddwalend op en een olifant tussen de Monstammen in de jungle, ontving ik glunderend iedere week de brieven van Rutger. Hartverwarmend was het om zo'n 11000km verderop de geweldige sfeer te proeven die er heerste binnen team 5. En ja, wat genoot ik er van dat ook invaller Jan zijn puntje meepakte. Zwaar weer voor team 5, maar nog geen zware storm. Het enige souveniertje wat ik mee kon nemen was een klein beetje zon uit het Gouden Zuiden.
Zondag landde mijn vliegtuig op het zonovergoten Schiphol. Een opgelopen verkoudheid en de 5 uur tijdverschil zorgden er al snel voor dat ik thuis zo ziek als een hondje in m'n mandje moest kruipen. Gelukkig had ik ook maandag vrij genomen van mijn werk, zo kon ik mooi nog een beetje uitzieken. Veel beter werd ik niet, maar toch was er de grote wil die
overwon om toch gewoon maandagavond de wedstrijd tegen Tavenu te spelen. Eindelijk mocht ook ik, na de dolgelukkige Rutger, met twee knappe dames op stap. Al viel het wel tegen dat Hester voor mij niet de Pippi-look in petto had en voor Rutger wel... Na Hester voegde ook Annika zich toe aan het gezelschap. Met een sneltreinvaart vanuit Leiden kon ze het maar net op tijd halen. Helaas geen tijd om de maag te vullen, maar gelukkig zorgde haar lieve pappa ervoor dat ze gewapend met een soort tafeltje dekje neerstreek in de rode bolide.
Aangekomen in de sporthal ontdekte ik geen sportbroek bij me te hebben. Ja hoor, eerste wedstrijd, dan heb je dat soort dingen. Gelukkig had ik wel een prachtige boxer aan, maar om daar nu in te gaan spelen vond ik toch ook weer iets te gewaagd. En daar kwam bij dat de kleur vloekte bij ons prachtige nieuwe competitieshirt. De hulp van de barvrouw kwam als geroepen, een graai in de gevonden voorwerpen leverde resultaat op. Een maatje te klein, maar ik had iets. Snel inspelen, want dat is zeker nodig na vakantie. Ik mocht beginnen tegen Lyando. Game 1 ging verloren, vooral de backhand kwam maar moeilijk op gang. Maar al snel was de vorm weergekeerd en stond er binnen no-time een 1-0 op het bord. Ook Hester startte tegen Ben met een verloren game. Ben speelde met lastige draaibewegingen vanuit de pols. Maar de tip van Annika om contra te gaan serveren, bleek een gouden tip. De trend was gezet en zo verloor ook Annika de eerste game tegen Rob. Annika verkeerde in bloedvorm en stond fantastisch te spelen. Ze speelde slim en tactisch. Zo had ik haar nog niet zien spelen en ik was daarom ook echt blij verrast.
Wie de dubbel ging spelen was al snel beslist. De grieperige Laurens kon beter zijn krachten sparen. En zo stond er een wonderschoon dameskoppel achter de tafel. Dames, het was fantastisch! Het beste dubbelkoppel wat ik tot nu toe binnen een team, waarin ik speelde, heb gezien. 4-0 voor team 5. Het beloofde een mooie avond te worden. Laurens zorgde vlekkeloos voor voor punt 5 en Annika sleepte, wederom met super spel, het 6de en dus winnende punt binnen. Hester was het tegen Rob effe helemaal kwijt. Ze verloor, maar hoe en waarom was eigenlijk niet echt duidelijk. Het ging gewoon effe niet. Het mocht de pret niet drukken, want alle drie wonnen we ook onze laatste wedstrijd.
Een schitterende eindstand: 9-1 winst!! Dat hadden we effe nodig. Geen enkele partij werd in 5 games beslist. Annika en Laurens gaven allebei maar 1 game weg. Een heelijke avond, hiermee konden we Rutger echt blij maken. Patrick je was de hele avond een geweldige supporter. Succes met je arm, ik hoop de de masseur wonderen kan verrichten zodat je zaterdag tegen Wewer weer kan schitteren!! Volgende week donderdag een uitwedstrijd tegen koploper FVT, ik kan niet wachten..
