Superdieren!

Details: Published on Thursday, 11 October 2012 08:31; Hits: 1216

Van onze verslaggever Bart,

Alle verslagen gelezen gezien – en gelezen – hebbende, kan team 3 natuurlijk niet achterblijven. Zeker niet als er allerhande misvattingen in staan, zoals daar zijn menig type-, spel- en grammaticafout, feitelijke onwaarheden en subjectieve onjuistheden.

Daar niet iedereen genoeg kennis van de Nederlandse taal heeft of gewoon niet weet waar welke letter zich precies op het toetsenbord bevindt of helemaal niet weet dat sommige woorden uit meer letters bestaan dan men denkt, is een foutje zo gemaakt. Dit nog tot daar aan toe, maar wanneer er gezegd wordt dat er in een troosteloze ambiance gespeeld wordt en er zelfs niemand is die dit aanschouwt, dan is het hoog tijd om in te grijpen. Dat een keer de tafels niet worden opgeruimd, soit, dat is minder, maar kennelijk heeft dit team ook geen barkeeper nodig, getuige de vermeldingen eerder op de site. ;-)

Zo, hopelijk staat een ieder, inclusief ikzelf, weer op scherp, dus dit verslagje zal in foutloos Nederlands op het internet verschijnen, waarbij tevens van de gelegenheid gebruik wordt gemaakt van de mogelijkheid om het niet massaal toegestroomde publiek hartelijk te bedanken voor de steun tijdens de soms lastige wedstrijden die wij afgelopen vrijdag gespeeld hebben. Uiteraard gaat er ook een woord van dank uit naar de zeer op tijd aanwezige barman in de persoon van Laurens. Onder zijn aanvoering werd er een geweldige sfeer gecreëerd in de kantine, mede ook door de aanwezigheid van supporter Annika. De steun bestond tevens nog uit inspeelmaatje Rutger (hij vernedert je even, zodat je vol zelfvertrouwen aan de tafel verschijnt voor je eerste pot), Nico, Andries, Aad en alle niet genoemde vedettes. Helaas ontbraken er wel een rookgordijn, vuurpijlen, bommen en granaten, maar ja, het is dan ook geen crisis bij Taveri.

Het werd deze avond een keer geen 9-1, maar slechts de vervloekte 8-2. We hadden dan ook niet het uitvoordeel van de eerste twee duels. Memorabel waren slechts het barslechte dubbelspel en de in de vijfde game van de laatste partij door Dennis omgebogen 6-2 achterstand, waarna hij alsnog de game en wedstrijd winnen af kon sluiten.

Van Aspergerachtige betekenis was het verplaatsen van de tafel na de eerste de beste game van de avond. Arbiter Bart zat namelijk niet loodrecht op de netpost en dit komt het volgen van het spel niet ten goede. Hij zag dit zelf reeds na enkele punten in en de situatie was kennelijk zo erg dat ook John, met wie Bart twee vrolijke telbeurten mocht volbrengen, even tussen de punten door hetzelfde probleem meldde.
Een tweede akkefietje dat met dit syndroom van doen heeft, was het plaatsen van het hoekpaaltje van de omheining. Vrij ingewikkeld om uit te leggen, maar mocht iemand er behoefte aan hebben, de heer Broeders kan hier op verzoek uitgebreid op ingaan.

Nog niet genoemd, maar van grote betekenis geweest is Jaap. Zeer intensief heeft hij veel wedstrijden bekeken en geanalyseerd als de Bossie van Zuid. Noodzakelijke tips geven schroomde hij ook niet en deze werden uiteraard met veel succes opgevolgd. Enig minpuntje is dat de fysieke aanwezigheid van Jaap bij Edwin mentaal doorwerkte en onze aanvallende anti-speler op een gegeven moment zei dat hij zowel tegen Jaap stond te spelen als dat Jaap in zijn hoofd zat. Dan kunnen je wel stellen dat je een probleem hebt als Jaap rustig op de bank van het spel aan het genieten is…

Dezelfde Edwin presteert het daarentegen tevens om games van om en nabij de twee minuten te spelen en winnen. Onvoorstelbaar hoe weinig tijd hij tussen de punten nodig heeft. Ik mocht zelf zo'n wedstrijd van hem tellen en als de tegenstander ook de laatste tram moet halen, heb je als ref dus amper de tijd om te ademen.

Bon, het was sowieso fraai om EINDELIJK weer eens samen met ons lievelingsteam te mogen acteren in Het Oosterhonk. Dit leverde dan ook ouderwetse gezelligheid op, maar waarom we allemaal gelachen hebben zou ik eigenlijk niet meer weten. De bij tijd en wijlen fantastische onderlinge verstandhoudingen op de eerste tafel daargelaten, was het vooral mooi het hiernaast afgebeelde dier weer eens in vol ornaat te mogen aanhoren! De geluiden die Marco produceert na het winnen van een zwaarbevochten punt, game of wedstrijd zijn werkelijk van onuitgegeven schoonheid. John en Carlo deden op hun manier ook nog een duit in het zakje, maar mijn album is nog niet compleet, zodat ik niet kan zeggen welk dier er bij hen in de buurt komt qua uiterlijk, gewoontes, kleur, geluiden of andere kenmerken.

Wij zelf waren zeker geen dieren, want na afloop kwamen we tot de conclusie dat we voor onze tegenstanders toch zeker een minuut of vijf onzichtbaar waren. Een drankje aanbieden zat er toch echt niet in na een keer of vijf vragen wat ze wilden drinken. Ze stonden dan ook zeker een centimeter of vijf naast Dennis toen onze aanvoerder deze uiterst lastige vraag stelde.
Eind goed, al goed, want het bleek toch nog zeer gezellig te worden met alle aanwezigen in “Onze Taveerne”. Zelfs het eerste team kwam nog even wat sfeer opsnuiven als voorbereiding op de helaas nipt verloren ontmoeting in Europees verband op de zaterdag. Dan is de door ons gekoesterde DAT wellicht een betere preparatie, zodat we hopen dat we ook aanstaande vrijdag, wederom samen met team 2 en met, jawel, Rutger als gastheer achter de bar, daar de vruchten van kunnen plukken. Komt allen!