Verslag team 3

Details: Published on Wednesday, 26 September 2012 04:21; Hits: 989

Van onze verslaggever Bart,

De kop is er af, mensen!

Vorig seizoen was het allemaal vrij karig qua verslagen van team 3, moest een ieder het doen met de onnavolgbare mini samenvattinkjes van de webmaster, en daarom hadden we ons voorgenomen om dit jaar weer van elke wedstrijd een stukje te schrijven. Alleen krijg je dan dus bij de indeling van het seizoen te zien dat er twee keer op maandag gespeeld wordt en dit vraagt natuurlijk om een combinatieverslag.

Om werkelijk van elk duel een wervelend verslag te schrijven gaat wat ver in deze drukke tijden. Ook het schrijven van brieven aan Laurens is waarschijnlijk niet zo’n goed plan. Het devies is dus: houd het kort, een spreuk die soms ook wel eens van toepassing is op de jongste aanwinst van het team. Met enorm hartzeer heeft Ward namelijk een overstap gemaakt naar team vierus en heeft Edwin min of meer de omgekeerde weg bewandeld. Je kunt ook zeggen dat Edwin uit zijn rustperiode is ontwaakt en weer actief is op competitieniveau.

Voorgaande in acht nemend trokken Dennis, Edwin en Sami met allerlei onduidelijkheden naar de Alexanderpolder voor de wedstrijd tegen Alexandria ’66. Aan het einde van de avond, nou ja, om één minuut voor elf, stond er wel een keurige 9-1 op het bord, zodat het team op een geslaagde start van de competitie kon terug kijken en de aspiraties lekker buiten konden blijven staan. Overigens was het slechts de kniesoor die op dat ene puntje lette. Speciale attentie voor Edwin, die zich waarschijnlijk geen andere comeback voorgesteld had kunnen hebben. Met name de wedstrijd tegen hun sterkste man, Sander, was van een hoog niveau. Mooiste rally kwam op naam van Bart, die het zat was om nog een aanvallende bal te slaan en er tijdens een van zijn partijen op 10-6 in de vierde game genoegen in schepte om het laatste punt te maken na een keer of dertig over geschoven te hebben. Jammer dat dit door sommige mensen dan weer niet zo gewaardeerd wordt.
Dezelfde Bart was door de snelle afwikkeling van de zaken zowaar een keer ruim voor twaalf uur thuis en ook de andere kornuiten zullen bijtijds in het mandje hebben kunnen liggen. Dit ondanks het feit dat “geen haar op het hoofd” van Edwin er ook maar aan dacht om direct omhoog de Oostzeedijk op te rijden om snel Kralingen uit te kunnen rijden…

…en toen was het alweer maandag en mochten we wederom in Rotterdam aantreden. Altijd fijn die thuiswedstrijden en een fietstripje naar de Delftse Poort leek Bart een goed idee, ware het niet dat het een beetje hard waaide en er behoorlijk wat nattigheid naar beneden kwam. Het was dan ook gunstig om te zien dat de Broeders-mobiel netjes voor kwam rijden en we prima op tijd de Delftsestraat in reden met het idee om eens uitgebreid in te kunnen spelen (lees: lekker warm kappen) in de topzaal die Nationale Nederlanden rijk is.

Maar nu komt het, want er kwam niet alleen regen naar beneden, tevens was er een glasplaat uit de zaal de zwaartekracht aan het testen en aangezien het hier niet bepaald een klein gebouw behelst dat aan de buitenkant ook nog eens enkel uit glasplaten bestaat, was de directe omgeving helemaal afgezet. De wagen werd dan ook niet in de parkeergarage, maar achter Hollywood geparkeerd – voor weinig – en nadat Dennis een paar keer heen en weer gelopen was tussen Ruud en Bart en zijn eigen wagen, het was ten slotte lekker weer met zo’n 25°C en een zonnetje erbij, zetten we koers naar het gebouw. Na tien minuten hadden we eindelijk een ingang gevonden waar we naar binnen mochten en na een uitgebreide controle bestaande uit metaaldetectie, legitimeren, fouillering, röntgenfoto’s en het ophalen van een pasje waren we al snel in de zaal.
Gelukkig speelden we helemaal achterin, want bij de overige tafels sta je aan één kant in een spiegel te turen. En wie wil nu zichzelf zien spelen? Waarschijnlijk vooral Ruud, want die had een groot aandeel in de uiteindelijk zeer ruime zege. Onze superinvaller speelde zelf ook tegen twee invallers en deed dit zonder een game te verliezen. Met name zijn laatste partij was er eentje om in te lijsten. Met fraai kap- en blokwerk werden er korte metten gemaakt met het rustig opbouwende spinspel waarmee deze speler Dennis en Bart het vuur zo na aan de schenen wist te leggen. Dennis won deze wedstrijd in vijf games, waardoor het uiteindelijk deze keer iets na elven werd, vooraleer Bart voor de tweede keer op rij een 8-2 score had voorkomen.

De voorlopige conclusie is dat we aardig gestart zijn dit seizoen, maar dat dit geen enkele garantie geeft op een mooi eindresultaat. Zeer waarschijnlijk zit er behoorlijk wat klassenverschil tussen de om de bovenste plaatsen meespelende teams en die om degradatie gaan spelen.
Verder kunnen we zeggen dat onze equipe redelijk evenwichtig lijkt te zijn en ook in het dubbelspel is een balans gevonden. Of Dennis heeft een mindere fase tijdens een wedstrijd of Bart raakt geen knikker. Tegelijk goed of bagger spelen zit er voorlopig nog niet in. De beoogde tien uit tien daarentegen wel.
Tot slot hebben we nog de noodgevallen en ook dit is perfect opgelost. Wij kunnen altijd putten uit het ongekende arsenaal van speelstijlen dat team vierus rijk is en als zij er zelfs hun eigen wedstrijden verzetten om bij ons topfit aan te kunnen treden en zorgen dat ze er een extra derde klasse wedstrijd van maken is succes gegarandeerd! Donderdag tijdens de bardienst dus maar eens aandachtig van dit klepperteam genieten in hun thuiswedstrijd tegen Smashing Maasland. Komt allen!