Verslagen team 1

Van onze verslaggever Bram,

De oplettende lezer van onze mooie site heeft wat gemist namelijk het verslag van de wedstrijd tegen Ilac. Wij zullen niet ingaan op deze wedstrijd omdat deze site als promotie voor het tafeltennis moet dienen en er zoveel als mogelijk een reëel beeld wordt gegeven van de ontwikkelingen van een wedstrijd. Het gedrag van 1 van de tegenstanders was van z'n belachelijk niveau dat het zeker geen promotie is voor het tafeltennis en we nemen deze persoon dan ook in bescherming tegen zichzelf. De uitslag was 7-3 winst voor Ilac en zij gaan onbedreigd kampioen worden. Patrick bleef puntloos, Robert won van Fred, en Bram kon met twee winstpartijen vertrekken uit Gouda waar hij het kaas niet van het brood liet eten.

De wedstrijd tegen Vriendenschaar was van een geheel ander kaliber. Wederzijds respect en een aantal mooie potten werden er afgewerkt in de thuishaven van Taveri. Dat Vriendenschaar de hekkensluiter is van deze competitie was zeker niet terug te zien aan het spel. Martin speelde af en toe fantastisch, Bert goed maar zoals zo vaak met wat druk in een game kan hij het jammer genoeg niet volhouden en Eric speelde bij tijd en wijle meer dan mooi tafeltennis. Robert startte tegen Eric en was ongeïnspireerd en kon dit ook volhouden tegen Bert.
Gevolg twee verliespartijen. Het herstel was er tegen Martin. Patrick wist ook niet echt te overtuigen maar oogde met twee winstpotjes iets degelijker. Het dubbel werd door de beide mannen gewonnen. Bram won zijn drie partijen maar niet zonder slag of stoot, waar tegen Bert nog redelijk eenvoudig gewonnen werd met wat veel fortuin van het net, wisten Martin en Eric er beide een vijfsetter uit te slepen. Deze afsluitende sets werden dan wel weer overtuigend gewonnen door Bram. Nu de play-offs in met een hopeloze achterstand op Ilac en een hopeloze voorsprong op de volgende nummer twee van de andere poules. Ben bang dat we dan toch in de derde divisie belanden.

Verslag team 4

Van onze verslaggever Ruud,

‘Oops, we did it again’ ging er door mijn gedachten. Zo strijdbaar als wij de avond begonnen, zo ontluisterend was de sfeer achteraf. De strijd tegen Trefpunt moest het puntenverschil overbruggen, zodat wij handhaving in eigen hand konden houden. Maar dit lukte niet. We werken ons het zweet op het voorhoofd, maar dat leidt in deze competitie niet tot voldoende punten.

Zo ook maandagavond. De boys van Trefpunt speelde hun vertrouwde spelletje. En wij boden te weinig tegenstand. Ward en Peter bleven met lege handen achter. Ik had kans op 3 volle overwinningen, maar ging er, door iets te veel risico te nemen, eraf in de vijfde game in mijn tweede wedstrijd.

De dubbel Ward/Ruud kende een trage start, maar werd toch in 4 games gewonnen. De eindstand werd een beschamende 7-3 voor Trefpunt.

En dus moeten wij ons ernstige zorgen maken over plaatsing in de derde klasse. Vorig seizoen verliep ook al niet goed, dus wellicht horen wij niet in deze klasse.

Team 4 beraad zich op haar toekomst…

Verslag team 3

Van onze verslaggever Laurens.

Teleurstellend..

De titel van dit verhaal zegt het helemaal, het was dinsdagavond teleurstellend! Maar wat was er zo teleurstellend... De Taverianen waren scherp, de tegenstander DHC ook, dus dat was het niet.. De thuiswedstrijd werd overtuigend met 10-0 gewonnen al geeft dat natuurlijk geen garantie voor eenzelfde resultaat in de uitwedstrijd. Een maximale score evenaren is altijd lastig, vaak laat één speler toch wel een steekje vallen. Allerlei randzaken spelen mee. Zo is er bijvoorbeeld het thuisvoordeel en dat heeft DHC toch zeker. Er wordt direct gespeeld naast een open kantine, het is toch even wennen om te spelen te midden van het druk babbelende en proostende kantinevolk. Ik vroeg me dan ook af hoe Bram het er hier af zou brengen. De countrymuziek bracht toch enige rust in het spel, weliswaar was er maar één afspeellijst waardoor je in het verloop van de avond precies wist welk nummer het volgende was. Hoe dan ook het had wel wat en in deze rustgevende ambiance voelden de heren van team 3 zich al snel thuis. Vergeten werd dat het dinsdagavond was, een avond waarop je eigenlijk helemaal geen wedstrijd wil spelen. Alleen de gedachte al aan het brakke gevoel van morgen en de rest van de week, wat je overhoud aan een doordeweeksavondjepingpong #teweinignachtrust.

Maar goed ondanks dat Bart en Laurens er om deze reden weinig zin in hadden, werd het moraal opgekrikt en het best haalbare uit de kast gehaald. Vooral Laurens had in zijn eerste partij, tegen de zwakste van de drie, moeite om zich tot het best haalbare te zetten. Een goede peptalk van Bart was dan ook nodig om de winst er uit te halen. Met een aanpassing in variatie en vooral zelf het initiatief nemen wist Laurens zijn individuele niveau gedurende de avond knap 2 niveautjes omhoog te krikken. Prima gezien hij het beste spel vertoonde tegen de sterkste van de drie. Tevreden met deze hattrick was hij dan ook zeker. Dennis en Bart verzorgde de overige puntjes en zo was de tweede 10-0 een feit. Mooi om te zien is dat we samen al ook een mooi en gezellig team vormen. Teleurstellend is dit resultaat dus absoluut niet. Ik was alleen behoorlijk teleurgesteld in mijn teamgenoten... Dan probeer je op de heenweg naar Delft, tijdens de mooie en gezellige rit in de 'Helmamobiel', te komen tot de uiterste concentratie die nodig is voor de wedstrijd. Wat een rotstreek is het dan dat je beide teamgenoten het presteren om tegelijkertijd een geweldige knetterende klapper te maken in het glimmende leer van de 'Helmamobiel'. In een smerige rotte stank moest ik met open deur de laatste meters zien te halen.. dag concentratie.. En ooo wat hadden ze een lol om dit genoeglijke resultaat. Bedankt heren een prima voorbereiding...:-)