Van onze verslaggever Robert
Op de warmste 1 november ooit gemeten gaan 6 oude mannen in een donker zaaltje lopen zweten om te tafeltennissen. Is dat slim of niet? De verleiding was op zaterdagochtend erg groot om aan de Limburgse Tegels voor te stellen om de wedstrijd schriftelijk af te doen. Aan de andere kant: het was in Limburg een geweldige dag: heerlijk weer, mooie potten, uitstekende ambiance, Xaveria (inmiddels bekend als de mooiste Tegel van alle Tegels...). Deze keer was het wat anders. Het was weer warm maar wel aangenaam, Xaveria had besloten toch in haar eigen team te spelen dus kwamen Gerard van der Kerkhof, Ron Giesen en Bas Nelissen gedrieën naar Ridderkerk afgereisd. Stond er nog iets op het spel. Nee, hooguit wie er vijfde in de poule zou worden. Beide aankomende degradanten beseffen wel dat zij een grote rol zullen spelen in het kampioenschap waarin de nummers 1 t/m 4 van de ranglijst nog alle kansen hebben.
Robert opende tegen de sterkste Tegel Gerard. Gerard speelt een ietwat teleurstellend seizoen met veel minder winstpartijen dan vooraf (ook door hemzelf) ingecalculeerd. Slechts tegen aanstaande kampioen De Sprint scoorde hij een hattrick en liet zijn hij kunnen zien. De vorige keer verloor Gerard in vijf games van Robert, en ook deze keer was Robert beter. De eerste drie games waren nog spannend en close, de vierde game begon Robert slecht met 1-3 achterstand. Een vernietigende blik van teller Bram en Robert deed een stapje meer, een niveautje hoger, een hakballetje dieper. De onzekerheid die in het spel van Gerard sloop, manifesteerde zich meer en meer. Robert liep uit naar 9-3 en 11-5: 1-0 voor Taveri.
Patrick speelde tegen Bas zeer geconcentreerd. Bas liet zien dat hij een goede verdediger is maar Patrick, door de talrijke potjes tegen Robert, weet hoe hij anti moet bespelen en won vrij eenvoudig in drie games.
Bram speelde de vorige keer een spannende pot tegen Ron, maar dat was nu niet het geval. Niet de zwakte van Bram, niet de verdienste van Ron maar een onwillig lichaam van Bram. Op een stand van 3-3 knapte er iets in het lichaam van Bram. Een liesblessure! Bram liet de eerste game lopen, ging aan de slag met allerlei spuitbussen maar moest in de tweede game bij 2-3 de strijd staken. Omdat het dubbel Patrick/Robert niet aanwezig was (elke andere omschrijving is niet passend), stond er een 2-2 tussenstand op het bord. In z’n tweede partij van de dag had Patrick het zwaar tegen Gerard maar wist met hard werken toch een vijfde game te bereiken. Maar juist in deze game wist Gerard het verschil te maken en met 4-11 had Patrick de zoveelste vijfde game van de competitie verloren.
Voor de noodzakelijke 3-3 was het aan Robert om van Ron te winnen. Dat lukte maar in alleen in de eerste van vier games was er een groot puntenverschil. Omdat Bram niet meer in actie kwam, was de tussenstand in no-time 3-5 en mocht Patrick proberen de hoop op een gelijkspel levend te houden. Tegen Ron ontspon zich een spannende partij die pas in de vijfde game werd beslist. Toen Ron een 10-8 voorsprong nam, leek Patrick opnieuw een vijfde game te gaan verliezen maar ook Ron heeft een reputatie qua vijfde games hoog te houden. En dat ging hem beter af dan Patrick. Het was niet zozeer Patrick’s verdienste maar vier opeenvolgende fouten van Ron verkleinden de tussenstand tot 4-5.
In de laatste partij van de dag was het aan Robert om z’n hattrick van de heenwedstrijd te kopiëren door ook Bas te verslaan. Maar, zoals Robert vooraf aangaf, Bas is voor Robert de lastigste speler van de competitie. In de eerste game liep het met 11-3 op rolletjes maar een kleine aanpassing bij Bas liet Robert in de drie daarop volgende games kansloos. Over een paar weken zullen we terugkomen op deze aanpassing (een eerdere bekendmaking zou ongewild competitievervalsing in de hand kunnen werken), eerst maar even een blik op de stand die leert dat het ongemeen spannend is:
| Van Herwaarden 2 |
7-42 |
| Rega 1 |
7-40 |
| Salamanders 2 |
7-40 |
| De Sprint 1 |
7-39 |
| HBM/Taveri 1 |
7-26 |
| Tegels 1 |
7-23 |
Op naar de uitwedstrijd tegen koploper Van Herwaarden. Vorige keer 7-3 verlies waarbij Bram puntloos bleef. De vervanger van Bram kan dus zonder druk spelen. We zijn benieuwd wie coach Rutger zal selecteren; er gaan al geruchten dat hij zelf het bat ter hand zal nemen. En we zijn benieuwd of Van Herwaarden, nu Patrick’s vorm stijgende is en Robert de vorige keer net een hattrick misliep, wederom de Andriessen-kaart zal spelen.
Van onze verslaggever Robert,
Afgelopen zaterdag mocht team 1 op bezoek bij de aanstaande kampioenen van De Sprint uit Brielle. Vooraf was de situatie duidelijk: de nummer vier tegen de nummer vijf lijkt op papier een degradatieduel, feit is dat De Sprint een fors aantal punten voorstaat en op plek 4 in plaats van 1 staat omdat kopman Dennis Blok een onwaarschijnlijk laag aantal partijen gewonnen heeft. De laatste weken is hij echter weer vol op dreef, hetgeen o.a. wordt bevestigd door zijn 3-0 overwinning op Edwin Andriessen van Van Herwaarden.
Voor de Ridderkerkers was het strijdplan van tevoren goed doorgenomen. Coach Rutger had een aantal scenario’s uitgewerkt om een 3-3 tussenstand hoe dan ook te vermijden. Dit heeft natuurlijk alles te maken met de vorige drie wedstrijden waar keer op keer een 3-3 tussenstand uiteindelijk resulteerde in een 7-3 verlies. Omdat Patrick zou beginnen tegen Martijn Bekker (normaal gesproken geen probleem) en Robert precies wist hoe hij Sacha Ykema moest bestrijden, was alleen de partij Bram tegen Dennis lastig te voorspellen. In de heenwedstrijd liet Bram Dennis met 2-0 voorkomen om vervolgens met drie gewonnen games de tactiek ‘erop en erover’ in optima forma te etaleren. Het dubbelspel was in de heenwedstrijd tegen de Briellenaren op een fiasco uitgelopen zodat coach Rutger keihard ingreep en Robert er rigoureus naast zette. Wat hij niet wist was dat een dergelijk scenario allang door Bram, Robert en Patrick was doorgesproken. Mocht het dubbel toch onverhoopt verloren gaan, dan zou de partij na het dubbel voor het vierde punt moeten zorgen. Er was slechts één klein probleempje: Patrick had zelfs nog nooit een game van Sacha gewonnen, maar ja, eerst maar ’s de eerste partijen aanzien.
Patrick begon zoals gepland tegen Martijn en wat niet voorzien was, gebeurde wel: de eerste twee games gingen, weliswaar nipt, verloren. In de derde game sloeg Patrick keihard tegen de punt van de tafel. Gelukkig niet met z’n hand maar wel met z’n batje. Resultaat: een forse scheur in het rubber en normaal gesproken voldoende reden om een bondsscheidsrechter op tilt te krijgen. Gelukkig spelen we maar derde divisie dus konden we gewoon doorgaan. Martijn dacht de partij rustig te kunnen uitspelen maar het was voor Patrick juist het sein voor meer passie en inzet. Soeverein werden game drie en vier binnengesleept. Op 9-9 beging Martijn op eigen service een tactische blunder, zo dachten we. Nu weten we beter: als je op 9-9 op eigen service fout serveert, dan verslapt de tegenstander die zich al in gewonnen positie waant. Patrick trapte er met ogen open in en verloor met 12-10. Da’s net dat stukje ervaring wat we missen...
Robert ging uitstekend van start tegen Sacha. In z’n aantekeningen van de heenwedstrijd stond maar één aanwijzing: Sacha speelt inside-out topspin naar de backhand. Niet zichtbaar en onhoudbaar. Een solide verdediging leverde punten op, maar Sacha speelde de niet zichtbare en onhoudbare bal op de backhand. Toch had Robert in game 1 een voorsprong van 10-8 en in de tweede game een voorsprong van 9-7. Omdat de eerste twee games toch beide met 12-10 verloren gingen, was winst in de derde game onvoldoende. In de vierde game was Robert enigszins aangeslagen en Sacha maakte daar professioneel gebruik van.
Bram volgde het door de coach uitgestippelde scenario tegen Dennis. Twee games verliezen en dan toeslaan. Dennis bleek echter andere plannen te hebben en met een 3-0 winst was ook de 3-0 voorsprong daar. Rutger kon nu maar één ding bedenken: verlies van het dubbel en dan herpakken. Het eerste lukte, al zorgde de winst in de tweede game voor bedenkelijke blikken van Rutger.
Na deze 4-0 tussenstand werd snel de balans opgemaakt. Dennis was veel beter dan in de heenwedstrijd toen hij drie keer verloor en Patrick had nu ook van Martijn verloren. Als de rest van de partijen vergelijkbaar met de heenwedstrijd zou eindigen, zou dit in een 9-1 eindstand resulteren.
Martijn was echter op weg naar een 10-0 scenario. Weliswaar verloor hij de eerste twee games maar hij herpakte zich in drie en vier en had zelfs twee wedstrijdpunten in de vijfde. Deze game ging toch naar Bram, de eer was gered. Robert was van plan om het leed iets dragelijker te maken maar na 4x 11-8 moest hij toch de winst in de vijfde game aan Martijn laten.
Nu de komende weken er nog vier wedstrijden te gaan zijn, moeten de doelstellingen worden bijgesteld. Handhaving wordt lastig, dus gaan we voor vier overwinningen, te beginnen aanstaande zaterdag tegen de Tegels. De 7-3 overwinning in de uitwedstrijd was niet eens geflatteerd maar aangezien het de laatste weken op geen enkel punt meezit, wordt met het ergste rekening gehouden.
Maar waar nog het meest naar wordt uitgekeken: gaat Xaveria, de mooiste tegel van allemaal, haar belofte houden door met de mannen van team 1 mee te reizen. Uit betrouwbare bron is vernomen dat ze last heeft van een keelontsteking; ons advies: zorg nogmaals voor een invaller in je eigen team en kom gezellig mee naar Ridderkerk!
Van barrrman Rrruud,
Tja, wat valt er te melden als je barman bent op de vrijdagavond bij Taveri? Nou, eigenlijk niet veel. Maar het doorbreekt de keten van verslagen van Robert op de site, dus vooruit maar.
Aangezien Ward het voornemen had om een hattrick te scoren in een uitwedstrijd, mocht ik met hem de bardienst ruilen. Dus bij binnenkomst eerst maar eens beginnen met de koffiepot. Vervolgens de koelkast inspecteren en erachter komen dan de aangeprezen drankjes op ons prijzenbord niet in dezelfde mate in de koelkast aanwezig zijn. En dus viel mijn plan, om een record omzet te draaien, in duigen. Ik heb wel de laatste twee dubbelfris kunnen slijten en de Spa Rood was op. Er stonden 6 lege krakken bier en fris opgestapeld, inmiddels heeft Rutger deze geactiveerd op de balans onder het kopje rembours.
Afijn, na het vullen van de koelkast dwarrelde de geur van vers gezette koffie door de kantine, en dus stroomde het publiek toe. En het publiek was rijkelijk aanwezig. De jeugd was inmiddels vertrokken. Die groep spelers was behoorlijk klein, waarschijnlijk door de herfstvakantie. En dus moesten de senioren hun spierballen laten zien en een paar tafels opzetten. In een zucht stond de zaal vol met tafels.
Na hun eerste balwisselingen kwamen Rinie en Ruud binnen. Ik wist alleen nog niet dat Ruud Ruud heet. En dan krijg je een leuk gesprek;
Ruud: ‘Mag ik een Cola en een Fanta?’
Ruud: ‘Op wiens naam mag ik die opschrijven?’
Ruud: ‘Ruud.’
Ruud: ‘Oh, hoi ik Ruud ik heet ook Ruud.’ Handje schudden
Ruud: ‘Ja, dat wist ik al Ruud.’
Ruud: ‘Een Cola en een Fanta, alsjeblieft Ruud.’
Ruud: ‘Dankjewel Ruud.’
Ruud: ‘He Ruud, wist je dat wij ook een Rudi hebben?’
Ruud: ‘Ja Ruud, dat wist ik al.’
Ruud: ‘Het moet niet gekker worden Ruud.’
Ruud: ‘Zeg dat wel Ruud.’
Ruud: ‘Mijn doopnaam is Rudolf, en mij roepnaam Rudy, met een y.’
Ruud: ‘Oh, de mijne Rudi met een i.’
Ruud: ‘Grappig.’
Ruud: ‘Nou, proost Ruud.’
Ruud: ‘Proost!’
Gelukkig was Sander ook aanwezig en mocht ik zijn jolige spel aanschouwen. Zijn bewegingen zijn nog net zo lang als weleer. John wist eindelijk Jaap te strikken voor wat kluswerk is zijn nieuwe huis. Patrick vertelde dat het goed met hem gaat. Marco toonde een plaatje van de nieuwe Volvo V60. Rutger was wat in mineur, maar dat komt zeer zeker goed. William was bloedfanatiek, zoals altijd. En meer heb ik niet kunnen onthouden. Edwin werd via de WhatsApp benaderd en kwam met dochterlief aanstuiven om een boodschappenlijstje te maken. Dus deze week is de koelkast weer vol.
Aan het einde van de bar shift had ik alle namen van de aanwezigen op mijn barlijst staat en mocht er afgerekend worden. De omzet was ongeveer €55. Niet slecht zo vlak voor de vakantie. Rutger, Edwin heeft de kratten meegenomen. Ze mogen weer van de balans af.
Tot zover mijn bardienst. Kijken naar het Nederlands elftal is spannender.