18 | 08 | 2019
Hoofdmenu
Competitie
Deelnemers DAT 20130903

Ernst
Robert
Ward
William
Sami
Remco
Leendert-Jan
Gert-Jan
John
Edwin


update: 28 augustus 2013, 14:05 uur

Slotrelaas team 4

Van onze verslaggever Ruud,

Na een aantal weinig inspirerende potjes tafeltennis voel ik mij toch geroepen een laatste relaas aan het internet toe te vertrouwen.
Laat mij als volgt beginnen: Leve de supersub. Driewerf Laurens! Laurens! Laurens!
Die kerel pakt gewoon drie volle punten in zijn invalbeurt in de 3e klasse. Direct op 100% en niet meer in te halen. Hij scoort gewoon net zoveel punten als Peter en ik samen! Alle lof voor het mooie spel, inzet en rust in het koppie.

Nou, dat was het.

Rest mij te vermelden dat we 3e geworden zijn met bijna net zoveel punten als in de vorige competitie. Ons team kon de aanvankelijk briljante start niet volhouden. Het was te wisselvallig.
Wel herstelde de score zich in de laatste 4 wedstrijden, maar de opgelopen schade was niet te herstellen. Opvallend was wel dat we 4 dubbels op rij gewonnen hebben. Uiteindelijk 50% score in de dubbel is best een hele prestatie.
Gezellig was het zeker.

Verslag team 5

Van onze verslaggever Rutger,

Laatste speelronde voor team 5, al heel vroeg in de competitie bleek dat we met een derde plaats best tevreden mogen zijn, we komen niet in de problemen voor degradatie en we komen tekort voor de absolute top. Zo’n laatste speelronde kan nog alles in zich hebben qua spanning of juist totaal niets meer aan spanning hebben, maar puur prestige en persoonlijke resultaten opkrikken als doel op zich is ook mooi. We moesten naar de kampioen die (helaas voor ons en gelukkig voor DHC), kampioen waren geworden toen ze hoorden dat TOG bij Germinal 5-5 hadden gespeeld de avond ervoor. Het werd een plezierige avond met alles “der op en der aan”.

Het er-team werd opgetrommeld om naar Delft te gaan, Laurens wordt ook een jaartje ouder, vond z’n percentage wel hoog genoeg en wilde voetbal kijken en zodoende kwamen Hester, Peter en Rutger in een kolkende ambiance van het kampioensfeestje van DHC terecht. Dat gaf ons weer mooi motivatie om er eens een aardige partij van te maken en dat werd het. In de auto werden er nog harde noten gekraakt welke dubbelcombinatie in de ring mocht en toen ook de volgorde was bepaald, konden we van start. Gelukkig maar zes competitietafels op een rij, zonder afscheidingen helaas, maar wel met genoeg ruimte voor Peter z’n spinballen, Hester d’r verdedigingsslagen en Rutger z’n services. Niet onbelangrijk voor de sfeer van de avond speelden we op de eerste tafel naast de kantine. Als het goed gaat is het dus gezellig, als het slecht gaat is het dus een grote kolere herrie wat de oorzaak is van de nederlaag. Met dat spel van omstandigheden en ermee omgaan moest gespeeld worden. Peter dacht lekker in te komen met een vijfsetter en verloor de laatste kansloos met 11-3. Rutger verloor zijn eerste partij ook in vijven, maar wel met 2-0 in games voor te hebben gestaan, was dat nog al pijnlijk. Kortom, dit leek dus weer een déjà vu te worden met het andere hoge team uit de competitie, TOG. Ontzettend lekker spelen, ontspannen achter de tafel, zelfs grappen maken (terwijl we daar helemaal niet van houden) en dan toch weer de vijfde game verliezen, puur op basis van slimheid en ervaring van een kampioen. Hester verloor haar eerste partij in vieren en dan sta je dus direct tegen een 3-0 achterstand aan te kijken.

Inmiddels was FC Bayern begonnen tegen FC Barcelona en dat was ook best de moeite waard om af en toe een blik op te werpen. Het kapitaalkrachtige Bayern tegen het technisch hoogstaande Barca, makkie op voorhand zou je zeggen, maar Bayern verpulvert iedereen op dit moment. Goed, we dwalen af. In de kantine kwam de stemming er al aardig in toen een cd op de achtergrond werd opgezet, de Golden Earring. Uiteraard kent iedere muziekliefhebber deze band, maar misschien wel leuk om even wat meer details te geven. De band is opgericht op 2 september 1961 en is daarmee de oudste nog bestaande rockband. Met name nummers van de begintijd waren voor het dubbelspel door de speakers in de kantine te horen om vervolgens na twaalf uur weg te gaan met die nummers in het hoofd. Ben gelukkig nog lang niet zo oud als de mensen die zijn opgegroeid met deze muziek, maar ik vond het fantastisch. “Please go, That day, Daddy buy me a girl, In my house, Sound of the screaming day, Just a little bit a peace of my heart, another 45 miles, back home, Buddy Joe en mijn persoonlijke favoriet alleen al op basis van het intro: dong, dong, diki, digi dong. Kippenvel.



Het dubbelspel met Hester verliep fantastisch. Hester had alles terug, ook van ver achter de tafel verdedigende ballen en ook ik sloeg alles op tafel. We hebben in deze partij ontzettend weinig fouten gemaakt, super vast gespeeld en dan kwamen we in de problemen dan hadden we nog alles van ver achterin terug en de tegenstander sloeg veel mis, moet gezegd worden. Zonder nou super aanvallend te moeten spelen om punten te maken gingen de games soepeltjes onze kant op en zelfs neuriënd op de klanken van “that day” tussen de games door begonnen we er best plezier in te krijgen. Het mooiste punt van de avond werd zonder dat iemand het door had door Hester gemaakt die ook zonder dat zij het door had de bal op een dusdanige bijzondere manier raakte met de zijkant van het bat de twee tegenstanders aan de overkant tegelijk volkomen op het verkeerde been zette. Het was een schitterend gezicht. Het eerste wedstrijdpunt van de avond was binnen en daarmee was de evenaring van de uitslag uit bij TOG gehaald. Vervolgens verloor Peter zijn tweede vijfgamer na 2-0 achter gestaan te hebben, zuur was dat. Hester verloor ook in vijven en ik verloor ook in vijven, kortom. We bleven het goede gevoel houden van lekker spelen en dat was het belangrijkste, maar die punten in de vijfde gaan allemaal net wat meer naar de kampioen en dat zal ook wel met kwaliteit te maken hebben. De laatste partij van de avond mag ik dan gelukkig winnend afsluiten en daarmee is de competitie teneinde. Een competitie waarin we met name de laatste twee wedstrijden ontzettend lekker en ook goed hebben gespeeld tegen de beste teams uit de competitie en dan is het helemaal geen schande als je verliest en met ook nog eens een lekker gevoel van spelen kunnen we even wat rustiger aan doen richting de najaarscompetitie. Goed trainen en lekker blijven spelen is wel belangrijk en dat blijven we gewoon doen met de klanken van de Golden Earring in het hoofd. Ook Bayern haalde flink uit tegen Barca met 4-0, maar niet wetende dat de mooiste ploeg van Duitsland nog een dag later moest aantreden en het grote Real Madrid ook ondersteboven speelde met 4-1. Om met een mooi plaatje af te sluiten, neem ik alvast een voorschot op de nieuwe Europacup 1 winnaar:

Handhaving

Van onze verslaggever Robert,

Afgelopen vrijdag was het een belangrijke avond voor team 1. Een grote uitslag tegen degradant Shot ’65 was nodig voor handhaving. Hoe groot de uitslag moest worden, was op voorhand niet bekend. Concurrent voor degradatie Pecos moest tegen kampioen Avanti en van Avanti was bekend dat ze niet in de sterkste opstelling zouden spelen.

De opdracht was eenvoudig: twee punten meer scoren dan Pecos en handhaving was een feit. Omdat de invaller van Avanti geen wedstrijd won, scoorde Pecos vier punten. Derhalve moesten er in Ridderkerk zes punten tegen Shot ’65 worden gescoord om handhaving te bewerkstelligen.

Dat lukte gelukkig. Bram was net terug van een vakantie, voelde zich fit zodat aan Carlo werd gevraagd of zijn invalbeurt kon worden geskipt. Carlo reageerde zoals mocht worden verwacht: volwassen!

Patrick was eindelijk in goede doen en scoorde z’n eerste hattrick van het seizoen. Robert was zoals de afgelopen weken: dramatisch. Alleen tegen Mandy werd er gewonnen waardoor er een 8-2 score werd behaald. Voldoende, meer ook niet.

 

De grote beurt

Van onze verslaggever Bart,

Zo, eens even een klein onderzoekje op de site gedaan en tot de al verwachte conclusie gekomen dat het dramatisch gesteld is met het aantal verslagen van team 2. Nu gaat het sowieso niet erg denderend deze competitie, maar twee verslagen na negen wedstrijden is wel heel erg karig, zeker wanneer je weet dat een ervan ook nog eens een drieluik is.

Drieluiken, daar gaan we eens wat dieper op in. Aangezien Edwin heeft beloofd om een duoverslag van de afgelopen twee wedstrijden, tegen Phoenix en Taverzo, te zullen schrijven, blijven er voor mij drie duels over. Diep graven in het onvolprezen competitieboekje leert dat het om de avonturen tegen Phoenix uit, Xerxes thuis en FRM uit gaat. Tevens kun je drieluiken goed bestuderen, wat weer in het verlengde ligt van de optische grapjes uit vorige verslag. De beste kunstenaars verwerkten er namelijk leuke optische trucjes in.

Zoals het met drieluiken altijd het geval is, bestaan deze uit drie onderdelen. Het klassieke voorbeeld van een drieluik, ook wel triptiek geheten, is dat van een schilderij op drie houten panelen. Hierbij zijn de buitenste panelen met het middelste paneel verbonden door middel van scharnieren. Deze buitenste panelen zijn even breed en samen net zo breed als het middelste paneel, zodat de triptiek gesloten kan worden.


triptiek

Overigens zijn er uiteraard ook meer dan drie panelen mogelijk, maar dan wordt dit een polyptiek genoemd, waarvan onderstaande met afstand de fraaiste is. Te aanschouwen in Gent en zeer de moeite waard om eens wat dieper op in te gaan. Echter, het leek ons niet te bedoeling om nog langer te wachten met een actueel verslag van de afgelopen maand…

Het Lam Gods

Drieluiken, je kunt er zo een boek over schrijven, maar nu dient het vooral als vulling van de website, want wat er allemaal is gebeurd met de drie pingpongbalkunstenaars in de drie wedstrijden waarover het zou moeten gaan, is redelijk in de vergetelheid geraakt.

De uitwedstrijd tegen Phoenix in Delft leverde de verboden uitslag op, die ook eens nog te wijten was aan het figuur dat als enige echt een naar gevoel overhoudt aan een dergelijke score. Dennis speelde als vanouds solide en had het slechts één partij lastig. Het dubbelspel was een koekie en ook Edwin leek op een hat-trick af te stevenen. Helaas haperde de motor tegen de meest getalenteerde doch wildste opponent. Met een 8-1 tussenstand lag alle druk op de schouders van Bart en dit werd hem te veel. Aan de andere kant was het al geen beste avond voor hem, want er werd slechts ternauwernood gewonnen van het enige meisje – al dacht Bart eerst aan Koko Hoekstra – dat we zijn tegengekomen deze competitie.

Dan de zogenaamde kraker tegen Xerxes. Xerxes, een legendarische naam, maar niet in het tafeltennis (het zijn dan ook geen Faas, Coen en Willem). Waar Dennis het in de uitwedstrijd volledig liet liggen, was het deze keer Edwin die geen potten kon breken – en winnen. Een 5-5 gelijkspel was derhalve een teleurstellende uitslag en ontnam ons elke reële kans op de zo vurig gewenste titel. Echter, wij geven pas op als het mathematisch niet meer mogelijk is.

Dan de volgende avond, nou ja, nacht werd het dus weer. In Rijswijk tegen FRM bedachten we dat zowat alles in ellenlange vijfgamers gespeeld moest worden, zodat met name Dennis en Edwin wederom extreem laat thuis waren. Wanneer schaffen ze doordeweekse uitwedstrijden eens af? Het gaat helemaal nergens over, zeker niet als je de volgende dag gewoon moet werken. Hoe dan ook, Dennis wederom degelijk, een vertrouwde hat-trick. Edwin leek ook een mooie avond tegemoet te gaan, maar om nog immer onduidelijke redenen verloor Anti twee wedstrijden. Waar zijn de oorzaken verstopt? En dan het volgende probleemgeval. Een nieuwe trend is geboren: de eerste twee games winnen en het vervolgens niet meer weten. Dit overkwam Bart zelfs bijna twee keer deze avond, maar gelukkig kon een tweede zeperd, ondanks te volharden in een vooraf bekokstoofde, risicovolle tactiek, voorkomen worden.

Uiteindelijk leverde de triptiek ons het schamele aantal van 20 punten op, totaal niet toereikend om ons heilige doel te gaan bewerkstelligen. Wat dan wel mooi is, is dat ik op de een of andere manier wel zowaar een stuk mag schrijven over wedstrijden waarin ik geen ruzie had, niet minstens twee wedstrijden verloor, niet zelf met de trein naar huis wilde of andere onzin aan de orde was. Die loden last heeft Edwin al menig keer op zich genomen, want je zult maar twee keer een verslag over de wedstrijden tegen die draken van Taverzo moeten schrijven, pffff, alle respect!

Tja, wat valt er verder nog te melden. Aangezien we in de eindfase van de competitie zitten, kunnen er reeds enkele conclusies getrokken worden.
Veruit de belangrijkste is dat we in deze samenstelling voor het tweede seizoen op rij tekort zijn gekomen om kampioen te worden. Echter, drie keer is scheepsrecht en er zijn belangrijkere zaken dan tafeltennis, zoals, ach, vrijwel alles. Alleen niet op het moment dat je achter de tafel staat!
Tevens hebben we ondanks de mindere resultaten, vooral veroorzaakt door de zwakke prestaties van Bart en het iets mindere spel van Edwin (Dennis, hoe speel je elk seizoen zo constant?) best wel heel erg veel lol gehad de afgelopen paar maanden. Vooral onderling, maar behalve met Taverzo ook zeker met de tegenstand.
Tot slot het allerbelangrijkste, de dierenkaarten! Of beter gezegd, de dierengeluiden. Het meest verschrikkelijke, gruwelijke, luide, de geluidsbarrière doorbrekende geluid is gelukkig menigmaal te horen geweest op de tafel naast ons. Bultrug, het was weer genieten!

De schrik van Laurens

Het mooiste geluid kwam echter van Dennis, die Laurens in de bergruimte de stuipen op het lijf joeg door een klein hondje na te doen. Ondanks dat alleen Laurens en Dennis dit gezien hebben, moet het hilarisch geweest zijn, aangezien zelfs de omstanders in de zaal op de grond lagen van het lachen. Maar, om in de sfeer van een drieluik te blijven, er is maar één superdier en dat is Olli! Wie kan hem nadoen?

Olli

Verslgen team 5

Van onze verslaggever Rutger,

Er is lang niets meer vernomen van het 4 sterren team van de donderdag en ik weet eigenlijk ook niet hoe dat komt. Gelukkig zijn er nog genoeg verslagen op de site te lezen van de teams die wel in actie zijn gekomen op donderdagen bij thuiswedstrijden dus daar ligt het niet aan. Om het toch een beetje goed te maken volgt hieronder een kleine impressie van een drieluik die in de periode 25 maart en 18 april is afgewerkt.

TOGB – Taveri 5, uitslag 4-6
Als ik even teruggraaf in mijn geheugen komen de koude rillingen nog bovendrijven, want dit was een wedstrijd op een maandagavond dat de winters in maart nog erg koud waren en ik braaf op het gewenste moment (vaak te vroeg) klaarstond om opgepikt te worden. Een snijdende oostenwind was mijn eerste tegenstander op dat moment bij het wachten op Laurens en Peter-Jan. In deze tijd is het lekker makkelijk om even de whatssapp te gebruiken om te vragen of ze nog zin hadden om langs te komen, want de gevoelstemperatuur was zeker onder nul. Met niet mis te verstane woorden werd dat duidelijk gemaakt dat er wat tempo gemaakt moest worden, want ik voelde me letterlijk in de kou gezet. Uiteindelijk is het allemaal goed gekomen en toen maar op weg naar Berkel. Oja, daar aangekomen blijkt dat TOGB niet alleen tafeltennis is, maar ook tennis en voetbal. Gelukkig was het geen grote zoektocht, maar om nou te zeggen dat het fijn is om bijna 10 minuten in de waterkou met die oostenwind over het sportpark te rennen, niet dus. Uiteindelijk heb ik zelf niet zo’n hele fijne avond gehad tegen TOGB. Twee verliespartijen was mijn deel, omdat ik tegen muren speelde en niet het geduld kon opbrengen om de ballen uit te kiezen die allemaal terugkwamen. Laurens en Peter-Jan wonnen ieder twee en deden dat veel beter en het dubbel werd ook zowaar gewonnen. Een aangename verrassing deze avond was dat Robert nog even kwam kijken en dat was heel leuk.

Taveri 5 – PITT, uitslag 5-5
Deze tegenstander ligt ons eigenlijk niet zo. Het is namelijk de enige tegenstander die onder ons in de stand staat en waarvan we niet kunnen winnen als teamresultaat, heel gek. Uit werd er verloren met 6-4 en nu dus gelijk. Dit was de avond van Laurens. Hij won er weer eens drie en dat was voor de tweede keer. Peter-Jan heeft op dit moment een kleine dip. Hij weet helaas niet altijd een voorsprong vast te houden, soms zelfs een wat grotere voorsprong. Dit zal ongetwijfeld binnenkort weer goed komen. Hester is helemaal opgeleefd met haar nieuwe rubbers, de backhand is er weer en de forehand komt er ook weer aan en zeer degelijk en tactisch won zij haar eerste partij van deze avond. De rest van de avond zal ook best gezellig zijn geweest, want ik ben zelf deze keer op tijd naar huis gegaan.

Taveri 5 – TOG, uitslag 6-4
Het klapstuk van deze drieluik is toch voor het laatst bewaard. Een wereldprestatie noemde ik het na afloop en het is echte kicken als je een avond hebt dat je mee kunt doen tegen spelers die voor het kampioenschap komen en dat je gewoon minimaal gelijkwaardig bent in de partijen en uiteindelijk als team met 6-4 wint. Daar waar we dus tegen PITT die onder ons staan niet van kunnen winnen, is het dus blijkbaar wel mogelijk om tegen hogere teams wel op te bloeien. Niet alleen, omdat we niets te verliezen hebben, maar ook gewoon omdat we alle drie de ruimte krijgen om ons eigen spel te spelen en kunnen profiteren van de snelheid van de tegenstanders. Laurens won er weer drie, Peter-Jan eentje en ik won er twee. Grote kans dat DHC nu kampioen kan worden door het verlies van TOG tegen ons, maar het leuke is dat we dit ook kunnen beïnvloeden, omdat we de komende week nog naar DHC gaan.

Heet van de naald

mei 2013:
Iedereen heeft zich gehandhaafd, met uitzondering van duo 1 (degradatie) en jeugd 2 en 4 (kampioenschap!)

 

Bardiensten

30.08.2013: Gert-Jan
05.09.2013: William
06.09.2013: Leendert-Jan
12.09.2013: Remco
13.09.2013: Marco
19.09.2013: Dennis
20.09.2013: Edwin
26.09.2013: Robert
27.09.2013: Peter-Jan
03.10.2013: Andries
04.10.2013: René
10.10.2013: Laurens
11.10.2013: Rutger
17.10.2013: Elwin
18.10.2013: Jasper
24.10.2013: Jan
25.10.2013: Bram
31.10.2013: Ruud
01.11.2013: Bart

Webmaster

Statistiek
Articles View Hits
113155