- Gegevens
-
Categorie: Ongecategoriseerd
-
Gepubliceerd op maandag 13 april 2015 16:03
-
Geschreven door Super User
-
Hits: 2860
Van onze verslaggever Robert,
Het kinderspel is achter de rug, het grote werk is begonnen. Als je in de hoofdklasse in de afdeling West zorgt dat je vier van de zeven tegenstanders onder je houdt, mag je mee doen aan de play-offs. Bij het begin van de play-offs heeft iedereen weer nul punten en gaan de nummers 1 tegen de nummers 4 en de nummers twee en drie bevechten elkaar ook in een hele competitie voor een plek in de finale. Een finale op neutraal terrein.
Omdat van Vriendenschaar, ATTC en Alexandria werd verloren, werd door de Ridderkerkers (Bram Moelker, Patrick Weijers en Robert Beenes) een keurige vierde plaats behaald. Is dat slim, zo vroeg menig volger zich af. Een vierde plek betekent immers een uit- en thuiswedstrijd tegen Vriendenschaar, het veruit sterkste team van deze poule. Aan de andere kant, Bram en Robert hebben nog nooit uit bij ATTC gespeeld en van Patrick is bekend dat hij bij Alexandria zelden een partij wint. Een dubbele confrontatie diende tegen ATTC en Alexandria uit de weg te worden gegaan en zo geschiedde: ruim verliezen van de top-3 en rekenen op het eergevoel van de drie (sorry Fred) krasse knarren van Vriendenschaar: Ron van der Aa, Hans Westerhof en Fred Ragunath.
De eerste opzet (ATTC en Alexandria vermijden) is dan wel gelukt, Vriendenschaar in een dubbele confrontatie verslaan is een uitdaging van een geheel andere orde. Dagenlang werden we voorafgaand aan de wedstrijd er fijntjes door Patrick aan herinnerd dat we nog nooit van ze hadden gewonnen (ja, dat is waar) en dat zoiets nu ook niet zou gebeuren (Is dat zo?). Immers, Bram was weer terug van een lange vakantie gecombineerd met enige revalidatieoefeningen en had een totaal gebrek aan vastheid, en Patrick en Robert hadden in de laatste reguliere wedstrijd tegen hekkensluiter Salamanders absoluut niet overtuigend gepresteerd.
Het onwaarschijnlijke gebeurde echter. Patrick speelde erg goed en wist met 2x 3-0 van Fred en Hans te winnen en tegen Ron ('daar win ik echt nooit van') was er 9-11 verlies in de vijfde. Ook Bram was goed voor twee winstpartijen en ook hij moest Ron feliciteren. Robert verloor weliswaar van Hans met 8-11 in de vijfde game (in een partij die door lange rallies en allerlei incidenten bijna een uur duurde) maar hij wist zowel van Fred als van Ron met 3-1 te winnen.
Omdat het dubbel onnodig werd verloren (gelukkig wel in vijven) met een volstrekt mislukte service op een stand 9-10 bleef het verlies van Vriendenschaar beperkt tot 6-4. Het gamegemiddelde is duidelijk in het voordeel van HBM/Taveri met 25-18. Komende zaterdag gaan we bij Vriendenschaar op bezoek. De finale is nog ver weg maar het zou zo maar kunnen dat we op 25 april aanstaande in de zaal van het Delftse DHC tegen ATTC (dat met 6-4 won van Alexandria) gaan uitkomen voor een plaats in de derde divisie. We vertellen het thuis nog maar even niet maar de champagne smaakt naar meer.
