- Details
-
Published on Monday, 21 March 2011 22:00
-
Hits: 1202
Van onze verslaggever Edwin
Een korte analyse op de helft van de competitie leert dat team 4 het degradatiespook van zich af heeft te schudden. En dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Met één wedstrijd minder gespeeld en een achterstand van 12 punten op de nummer 4, was het dus zaak om bij Xerxes goede zaken te doen. Thuis was met 7-3 gewonnen. Ruud spoorde zijn teamgenoten al in de auto aan om er een nog grotere uitslag van te maken. Daarom was ook, op Hester na, het complete team uitgerukt om ter plekke de sterkst mogelijke opstelling te componeren. Voor Marijke, Jaap en Ronald een kleine verrassing toen ze na 3 Taverianen ook nog een 4e zagen inspelen.
Laurens, die met Edwin thuis het dubbelspel wist te verzilveren, speelde ook nu partij 4 en was daarnaast morele steun en inspeelpartner om de anderen in de best mogelijke conditie aan hun wedstrijd te laten beginnen. Dat was te merken. Ruud startte tegen Jaap Auwema met een oerdegelijke pot. Niks “Kom op, Ruudje!!” of woorden van gelijke strekking, die Ruud zichzelf bij verminderde prestaties streng om de oren slingert. Nee, Ruud ging uiterst geconcentreerd uit de startblokken. Jaap was dapper, maar feliciteerde 3 games later. Edwin won van Ronald, ook al liet Ronald met winst in de 3e game al wel flarden zien van een soort tafeltennis dat we kennen van Anton Keizer uit Melissant. Als het loopt, is er geen kruid tegen gewassen en kun je rapen. Marijke feliciteerde Stefan, die oplettend speelde en met zorgvuldig geplaatste forehands in de verre hoeken dan weer diagonaal dan weer parallel de punten liet noteren. Laurens en Edwin speelden wederom het dubbel, wat de vergelijking aan Edwin opdrong van de paukenist die in het muziekstuk slechts éénmaal acteert, maar er dan ook wel echt het mooiste van moet maken. Dat Laurens deze druk weerstond, mag blijken uit de winst in drie games. Recept “Balletje op tafel en minder fouten maken dan de overkant” klaarde de klus. Na een korte onderbreking in de “sport”kantine - waar de barman schaamteloos aan een dikke sigaar stond te trekken, FOEI ! – was de maat voor Ronald vol. Nu ging het gebeuren en Ruud was het slachtoffer. Niet dat Ruud slecht stond te spelen, integendeel, rustig en gedegen schoof Ruud de ballen zo strak als hij kon over het net. Maar de spreekwoordelijke beer was los. Ronald sloeg winners alsof Ruud er niet stond. 9-11 12-10 11-7 en 11-9 was eigenlijk nog een knappe prestatie van Ruud ook. Jaap voegde er vervolgens nog een punt aan toe door Stefan de baas te blijven. Met bolle spinballen en felle slagen opende Jaap van meet af aan het vuur en pakte het 2e wedstrijdpunt voor de thuisploeg. Marijke, die haar groeten aan Ward inmiddels bezorgd heeft gekregen, maakte het Edwin een stuk moeilijker dan in Ridderkerk. Brutaal, maar terecht pakte Marijke de 1e game en liet Edwin weten dat hij met minder dan 100% inzet geheid in de problemen zou komen. Anti bracht geen uitkomst; bekeken spel gelukkig wel. Marijke gaat ook nog van Edwin winnen; deze keer echter nog niet. Ronald vervolgde tegen Stefan zijn dadendrang en deed er zo mogelijk nog een schepje op. Elke service kwam strak terug en bij het kleinste gaatje was het “PATS”. Het leverde Stefan een waardevolle ervaring op en Ronald menig applaus en het wedstrijdpunt. De partij van Marijke tegen Ruud werd een demonstratie van concentratie en rust. Marijke kwam alleen in de eerste game nog boven de 5 punten, daarna was het alleen nog Ruud, wat de klok sloeg. En omdat Edwin in zijn laatste pot Ruud wilde evenaren in vastberadenheid, stond er aan het eind van de avond weer een 7-3 winst op het formulier.
Dat verkleint de achterstand naar 5 punten op DHC 4 , die aanstaande vrijdag in Ridderkerk te gast zijn. De vorige editie eindigde in een pijnlijk 2-8 verlies voor de Ridderkerkers. Er ligt een schone taak…
