- Gegevens
-
Categorie: Ongecategoriseerd
-
Gepubliceerd op woensdag 29 oktober 2014 11:16
-
Geschreven door Super User
-
Hits: 3071
Van onze verslaggever Robert,
Afgelopen zaterdag mocht team 1 op bezoek bij de aanstaande kampioenen van De Sprint uit Brielle. Vooraf was de situatie duidelijk: de nummer vier tegen de nummer vijf lijkt op papier een degradatieduel, feit is dat De Sprint een fors aantal punten voorstaat en op plek 4 in plaats van 1 staat omdat kopman Dennis Blok een onwaarschijnlijk laag aantal partijen gewonnen heeft. De laatste weken is hij echter weer vol op dreef, hetgeen o.a. wordt bevestigd door zijn 3-0 overwinning op Edwin Andriessen van Van Herwaarden.
Voor de Ridderkerkers was het strijdplan van tevoren goed doorgenomen. Coach Rutger had een aantal scenario’s uitgewerkt om een 3-3 tussenstand hoe dan ook te vermijden. Dit heeft natuurlijk alles te maken met de vorige drie wedstrijden waar keer op keer een 3-3 tussenstand uiteindelijk resulteerde in een 7-3 verlies. Omdat Patrick zou beginnen tegen Martijn Bekker (normaal gesproken geen probleem) en Robert precies wist hoe hij Sacha Ykema moest bestrijden, was alleen de partij Bram tegen Dennis lastig te voorspellen. In de heenwedstrijd liet Bram Dennis met 2-0 voorkomen om vervolgens met drie gewonnen games de tactiek ‘erop en erover’ in optima forma te etaleren. Het dubbelspel was in de heenwedstrijd tegen de Briellenaren op een fiasco uitgelopen zodat coach Rutger keihard ingreep en Robert er rigoureus naast zette. Wat hij niet wist was dat een dergelijk scenario allang door Bram, Robert en Patrick was doorgesproken. Mocht het dubbel toch onverhoopt verloren gaan, dan zou de partij na het dubbel voor het vierde punt moeten zorgen. Er was slechts één klein probleempje: Patrick had zelfs nog nooit een game van Sacha gewonnen, maar ja, eerst maar ’s de eerste partijen aanzien.
Patrick begon zoals gepland tegen Martijn en wat niet voorzien was, gebeurde wel: de eerste twee games gingen, weliswaar nipt, verloren. In de derde game sloeg Patrick keihard tegen de punt van de tafel. Gelukkig niet met z’n hand maar wel met z’n batje. Resultaat: een forse scheur in het rubber en normaal gesproken voldoende reden om een bondsscheidsrechter op tilt te krijgen. Gelukkig spelen we maar derde divisie dus konden we gewoon doorgaan. Martijn dacht de partij rustig te kunnen uitspelen maar het was voor Patrick juist het sein voor meer passie en inzet. Soeverein werden game drie en vier binnengesleept. Op 9-9 beging Martijn op eigen service een tactische blunder, zo dachten we. Nu weten we beter: als je op 9-9 op eigen service fout serveert, dan verslapt de tegenstander die zich al in gewonnen positie waant. Patrick trapte er met ogen open in en verloor met 12-10. Da’s net dat stukje ervaring wat we missen...
Robert ging uitstekend van start tegen Sacha. In z’n aantekeningen van de heenwedstrijd stond maar één aanwijzing: Sacha speelt inside-out topspin naar de backhand. Niet zichtbaar en onhoudbaar. Een solide verdediging leverde punten op, maar Sacha speelde de niet zichtbare en onhoudbare bal op de backhand. Toch had Robert in game 1 een voorsprong van 10-8 en in de tweede game een voorsprong van 9-7. Omdat de eerste twee games toch beide met 12-10 verloren gingen, was winst in de derde game onvoldoende. In de vierde game was Robert enigszins aangeslagen en Sacha maakte daar professioneel gebruik van.
Bram volgde het door de coach uitgestippelde scenario tegen Dennis. Twee games verliezen en dan toeslaan. Dennis bleek echter andere plannen te hebben en met een 3-0 winst was ook de 3-0 voorsprong daar. Rutger kon nu maar één ding bedenken: verlies van het dubbel en dan herpakken. Het eerste lukte, al zorgde de winst in de tweede game voor bedenkelijke blikken van Rutger.
Na deze 4-0 tussenstand werd snel de balans opgemaakt. Dennis was veel beter dan in de heenwedstrijd toen hij drie keer verloor en Patrick had nu ook van Martijn verloren. Als de rest van de partijen vergelijkbaar met de heenwedstrijd zou eindigen, zou dit in een 9-1 eindstand resulteren.
Martijn was echter op weg naar een 10-0 scenario. Weliswaar verloor hij de eerste twee games maar hij herpakte zich in drie en vier en had zelfs twee wedstrijdpunten in de vijfde. Deze game ging toch naar Bram, de eer was gered. Robert was van plan om het leed iets dragelijker te maken maar na 4x 11-8 moest hij toch de winst in de vijfde game aan Martijn laten.
Nu de komende weken er nog vier wedstrijden te gaan zijn, moeten de doelstellingen worden bijgesteld. Handhaving wordt lastig, dus gaan we voor vier overwinningen, te beginnen aanstaande zaterdag tegen de Tegels. De 7-3 overwinning in de uitwedstrijd was niet eens geflatteerd maar aangezien het de laatste weken op geen enkel punt meezit, wordt met het ergste rekening gehouden.
Maar waar nog het meest naar wordt uitgekeken: gaat Xaveria, de mooiste tegel van allemaal, haar belofte houden door met de mannen van team 1 mee te reizen. Uit betrouwbare bron is vernomen dat ze last heeft van een keelontsteking; ons advies: zorg nogmaals voor een invaller in je eigen team en kom gezellig mee naar Ridderkerk!
- Gegevens
-
Categorie: Ongecategoriseerd
-
Gepubliceerd op maandag 13 januari 2014 11:10
-
Geschreven door Super User
-
Hits: 2640
Van onze webmaster,
Gisteren werden de afdelingskampioenschappen voor de senioren gehouden en dit jaar waren er zeven clubgenoten actief. Lorenzo, Ward en Laurens in de F-klasse, Marco, Carlos, Patrick en Robert in de D-klasse. Laurens en Ward en Patrick en Robert overleefden de poulefase in het enkelspel maar strandden in het zicht van de podiumplaatsen. In het dubbelspel was het echter anders.
Marco en Carlos verloren nipt met 11-9 in de vijfde van de poulewinnaars en gingen derhalve niet door en ook Lorenzo, die gekoppeld werd aan Annika Mars (kent u haar nog?) was niet succesvol genoeg. Laurens en Ward stoomden echter door en wisten ook de finale te behalen. Tegen een koppel van Pijnacker werd er slechts één game prijs gegeven zodat bij de prijsuitreiking ook HBM/Taveri vertegenwoordigd was.
Ook Patrick en Robert wisten de finale te bereiken, als gebeurde dat zeer moeizaam. In de poulefase was er winst met twee punten verschil in de vijfde game en in de kwartfinale was dat niet anders. In de halve finale was het verschil iets groter zodat dit jaar eindelijk een finale mocht worden gespeeld. Het was geen hoog niveau maar wel spannend. Uiteindelijk bleken de jeugdige tegenstanders in de vijfde game met 11-7 net even beter. Ook Patrick en Robert dus op het podium.
Al met al een leuk toernooi, niet in het minst omdat Prisca de hele dag als supporter aanwezig was. Waren er ook minpunten? Jazeker!
De vloer was belachelijk glad, de ballen van een bedenkelijk niveau (bijzonder om mee te maken dat in zo’n toernooi er niet met goedgekeurde ballen wordt gespeeld) en het restaurant had een belachelijke voorraad. De koffie was al snel op, evenals de broodjes, er waren geen tosti’s (want het tosti-ijzer was er niet), de sportdrank was al heel snel op, de blikjes was niet koud, enz. Het is te hopen dat het afdelingsbestuur zich gaat beraden of deze locatie wel de ideale plek is om een dergelijk toernooi te houden...
