Team 1 overleeft lastige uitwedstrijd

Categorie: Ongecategoriseerd
Gepubliceerd op dinsdag 11 februari 2014 12:45
Geschreven door Super User
Hits: 2684

Van onze verslaggever Robert,

Gisteravond mochten de mannen van team 1 in alweer de derde wedstrijd van het seizoen naar Barendrecht om uit te komen tegen de heren van Taveba. Van te voren weet je dan al dat er op het scherpst van de snede zal worden gestreden maar dat de tegenstanders elkaar respectvol behandelen en dat er ook tijd is voor een dolletje tussendoor. In deze prachtige ambiance waar het thuispubliek oog heeft voor beide spelers maar net even wat harder klapt voor de ‘eigen’ spelers, was het aan Patrick, Bram en Robert om zo weinig mogelijk punten te verspelen. Maar ja, de historie leert dat uitwedstrijden tegen Taveba altijd lastig zijn.

Taveba had vantevoren de wedstrijd al helemaal dood geanalyseerd en was van plan in de sterkste opstelling aan te treden (zo werd ons al enkele weken geleden via een betrouwbare bron medegedeeld). Kees Molenaar meldde zich echter ’s ochtends ziek af en Peter van Vuren werd opgetrommeld om te spelen. Volgens Taveba een verzwakking, volgens Taveri niet. Feit is wel dat de zieke Kees wel als aandachtig toeschouwer aanwezig was en het keurig tot 12 uur ’s avonds volhield...

De laaste ontmoeting van team 1 tegen Taveba dateert van najaar 2011 waar Robert 0 uit 6 scoorde, Patrick 5 uit 6 met één keer verlies tegen John Yap. De invallers Dennis en Carlo waren samen goed voor 1 punt.

Nog meer feiten:
• Op maandagavond competitie spelen is niet leuk. Zeker Robert heeft daar een bloedhekel aan
• Bram speelde in de eerste klasse vorig seizoen ook tegen Taveba en verloor van John Yap
• Robert had volgens Patrick nog nooit van Peter van Vuren en John Yap gewonnen. Robert wist zelf dat hij slechts één keer van René van Dijk had gewonnen maar dat was lang geleden én met behulp van een tactische materiaalzet
• Taveba ging uit van een 5-5
• Rutger was ook toeschouwer maar zag na de winst in het dubbel dat de overwinning niet meer in gevaar zou komen en vertrok tijdig huiswaarts

Patrick opende tegen Peter van Vuren en was in de eerste twee games op het einde net iets scherper waardoor de basis van deze eerste individuele overwinning al snel was gelegd. Tegen René van Dijk was hij met name in de eerste twee games (2-11 en 4-11) weergaloos maar hij verslapte in de derde game (of dwong René dat nou af?). In de vierde game werd weer een tandje bijgeschakeld en werd ook deze overwinning veiliggesteld. Tegen John Yap had Patrick het zwaar, heel zwaar. John liet hem niet in z’n spel komen, blokte goed op het aanvallende spel van Patrick en wist Patrick zelfs naar achteren te dwingen. Een verdiende overwining voor John.
Deze zelfde John had moeten verliezen van Bram. Bram speelde met name in game 2 en 3 fantastisch. Als de bal maar een paar millimeter te hoog werd geretourneerd, werd deze loeihard afgemept. In de vierde game ging de strijd meer gelijk op en verprutste Bram zeker vier matchpoints. John ontsnapte en won vrij ruim de vijfde game. Tegen René verloor Bram weliswaar de eerste game maar de volgende drie games speelde Bram minder gehaast en won overtuigend. Ook tegen Peter van Vuren was Bram duidelijk de betere speler. Ook twee punten voor Bram.
Robert begon tegen René van Dijk. Niet zijn speler, Robert is vrijwel altijd geheel kansloos.. De opdracht was derhalve duidelijk: lekker warm worden, een paar mooie rallies maken en af en toe een punt maken. Dat lukte want de partij duurde ruim vijf minuten langer dan de meest optimistische inschatting van Robert. Wel een duidelijke 3-0.
In de tweede partij tegen John was Robert in de eerste game niet scherp, hetgeen resulteerde in een nipt verlies. De volgende games lieten een ander beeld zien. Robert verdedigde scherp en nam ook regelmatig het initiatief over. John durfde weinig meer en Robert scoorde meer en meer directe punten met z’n forehand-aanval. Drie games op rij voor Robert.
In de partij tegen Peter van Vuren kopieerde Robert de eerste game van Patrick. Op 9-9 twee keer scherp zijn. Na enkele tactische aanwijzingen van Bram verloor Robert kansloos de tweede game. In game drie en vier had Robert de volledige controle over de partij. De punten die Peter maakte werden veroorzaakt door fouten van Robert die af ten toe de ballen te mooi wilde maken. Maar de verdediging stond als een huis en de aanval liep vaak gesmeerd.
Omdat ook het dubbel van Patrick en Robert succesvol was, eindigde de avond in een 3-7 overwinning. Iedereen twee overwinningen dus ook qua percentage staan we gelijk, zo liet Bram na afloop toch zeker drie keer weten.

Nu bijna vier weken rust (waarom eigenlijk?) en dan op vrijdag 7 maart thuis tegen Pecos.