Op de valreep...

Details: Published on Saturday, 31 December 2011 15:26; Hits: 49

Van onze verslaggever Bart,

Het laatste dat vernomen is van het derde team was iets in de trant van: “en wat er toen gebeurde, tja, je had er bij moeten zijn…” Uiteraard opgeschreven door een leek, die duidelijk niet van de hoed en de rand wist. Het ging hier om onze laatste wedstrijd van het najaarsseizoen, in IJsselmonde tegen FVT. Met 2-0 kwamen we voor, om vervolgens acht partijen op rij te verliezen.

Dat we thuis ook met deze schandelijke cijfers hadden verloren was kennelijk niet bekend. Evenmin het feit dat we precies de twee winstpartijen van de heenwedstrijd als eerste hadden in de terugwedstrijd en we uiteindelijk exact hetzelfde eindresultaat bereikten als eerder dit seizoen. Dat bepaalde spelers het voor elkaar kregen om meerdere wedstrijdballen te verprutsen, tja, dáár had je bij moeten zijn! En dat waren Bram, Staap en de mooie jongen, gezellig!

Zo, dat was wedstrijd tien en dan nu eens kijken wat wedstrijd negen precies behelsde. Na acht ontmoetingen stonden we er namelijk niet al te best voor. Een voorsprong van een punt of tien hadden we op onze concurrent tegen degradatie (Vriendenschaar), maar zij moesten, naast de wedstrijd tegen kampioenskandidaat NTTC, nog tegen de zwakke broeder uit de poule spelen (zij wonnen dit duel met 9-1; het kon dus nog spannend worden) terwijl wij behalve NTTC dus ook nog tegen de gedoodverfde en uiteindelijke kampioen FVT dienden aan te treden.

Met dezelfde resultaten als in de heenronde zouden we onszelf met een groot probleem opzadelen, want dan zouden er welgeteld drie punten aan ons toch al schamele puntentotaal toegevoegd gaan worden. Om een lang verhaal kort te houden, we hadden een goed resultaat nodig tegen NTTC.
Niemand van ons had nog een wedstrijd gemist dit seizoen, maar Ward vond het nodig om een weekend naar Madrid te gaan om daar zijn 25-jarig samenzijn met vrouwlief te vieren. Excellente timing om Edwin eens de kans te geven in te vallen in tweede klasse, met Ruud als formidabele stand-by. Onze Antitopper zou namelijk wel eens een blessure kunnen hebben, oplopen of krijgen, maar dit onheil bleef hem gelukkig bespaard.

En zo kon het gebeuren dat in de cruciale ontmoeting met de Nieuwerkerkers – die wel even een grote uitslag zouden gaan maken in hun jacht op de titel, zo werd bij hun binnenkomst in de kantine door meerdere oplettende luisteraars opgevangen – Edwin heel erg belangrijk werd. Hij wist namelijk de uiterst sympathieke (veel gezien woord in het verslag van mijn stukkiesmaatje John) leidinggevende uit het leger te kloppen. En hoe! De sfeer was zat er sowieso al lekker in na de zege van Dennis op de beste man (uit Brabant nota bene) van de competitie en Bart verzilverde de goede start door van een persoon te winnen die hem met andere sporten (judo, boksen, Griek-Romeins worstelen en gewichtheffen) zeker zou kloppen.

Bon, daarna kwam het dubbelspel, dat natuurlijk verloren ging. Maar niet kansloos en het was dat er hele rare dingen met Dennis gebeurden – hij was wel in voor een partijtje boksen – anders hadden we dat syndroom wellicht ook van ons af kunnen spelen. Toch drie punten voor de pauze, niet slecht en waarschijnlijk al genoeg voor handhaving. Dat je dan vervolgens, het dubbelspel incluis, vijf wedstrijden op een rij verliest is ook weer wat overdreven, maar gelukkig herpakten zowel Bart als Dennis zich nog eenmaal.

Bart won mede dankzij een aardige forehandspin van dik twee en een halve meter achter (en onder) de tafel op 10-10 in de vijfde game van de zeer sportieve Brabander en Dennis blikte de man met rang juist onder de kolonel op reguliere wijze in, ondanks dat deze speelde met speciale, hier niet te verkrijgen, rubbers uit de Volksrepubliek China.
Wat vooral bleef hangen na afloop is dat de vriendelijke Brabander vertelde dat hij kaarten heel erg leuk vindt… Tja, daar heb ik zo mijn ideeën over! Oh ja, de remise was ook welkom, handhaving was wel zo goed als zeker gesteld. De bevestiging hiervan kwam een week later, wat de laatste wedstrijd volledig overbodig maakte voor ons.

Om eens geen drie kantjes te hoeven schrijven (en lezen), zal hieronder een feest voor de liefhebbers van cijfers plaatsvinden. Ondanks dat niet alle wedstrijdformulieren in de tas van Dennis waren beland, zijn toch de gegevens van alle tien de wedstrijden aan een nadere analyse onderworpen. Er hadden dan ook uitgebreide, multivariate statistische toetsen kunnen losgelaten worden op onze resultaten, maar helaas heb ik geen SPSS op de computer (lees: daar wordt niemand blij van), vandaar gewoon een paar aardige feiten in cijfers.

Het team:

grootste zege: 8-2 - tweemaal tegen Gorkum;
grootste nederlaag: 9-1 - uit tegen NTTC;
meeste games: 44 - uit tegen Rijnsoever en thuis tegen NTTC;
minste games: 33 - uit tegen NTTC en thuis tegen Gorkum;
aantal zeges: 3 - Rijnsoever (thuis), Gorkum (thuis) en Vriendenschaar (uit);
aantal gelijke spelen: 4 - Gorkum (uit), Vriendenschaar (thuis), Rijnsoever (uit) en NTTC (thuis);
aantal nederlagen: 3 - NTTC (uit), FVT (thuis) en FVT (uit).

Individuele resultaten:

meeste zeges: 21 - Dennis;
minste zeges: 2 - het dubbelspel (laten we verder bijna buiten beschouwing);
grootste zege: 11-0, 11-6, 11-7 - Bart tegen Gorkum (thuis);
grootste nederlaag: 11-6, 11-1, 11-3 - Ward tegen FVT (thuis);
meeste punten achter elkaar: 14 - Bart tegen Gorkum (thuis);
grootste gamezege: 11-0 (2x) - Bart thuis tegen Gorkum (in twee verschillende wedstrijden);
grootste gamenederlaag: 11-1 - Dennis uit tegen NTTC en Ward thuis tegen FVT.

Stompzinnige feiten waar je echt veel aan hebt:

aantal games gespeeld: 117 Dennis; 95 Ward (negen wedstrijden gespeeld); 118 Bart;
meeste games per wedstrijd: 15 - Bart (met het dubbelspel erbij 20; thuis tegen NTTC);
minste games per wedstrijd: 9 - Ward (4x) en Dennis;
aantal wedstrijden in vijven: 9 Dennis; 4 Ward; 10 Bart;
aantal wedstrijden in vieren: 9 Dennis; 6 Ward; 8 Bart;
aantal wedstrijden in drieën: 12 Dennis; 17 Ward; 12 Bart;
game met meeste punten: 34 - 18-16 (in het dubbel uit tegen Rijnsoever; uiteraard de game verloren);
superinvaller: 1 - Edwin;
super stand-by voor invaller: 1 Ruud.