Weekoverzicht

Details: Published on Monday, 28 November 2011 10:35; Hits: 72

Van onze webmaster,

Nadat het eerste en tweede jeugdteam al eerder hun kampioenschap binnenhaalden, was het nu de beurt aan het derde jeugdteam. Vorige week was al de basis gelegd door de naaste concurrent met maar liefst 9-1 naar huis te sturen, deze week volstond daardoor één punt om het kampioenschap binnen te hengelen. Ruben is (zwaar) geblesseerd en Kenno was door een longontsteking afwezig. Derhalve was het aan Xander en Peter om één schamel puntje binnen te halen. De drie tegenpunten omdat ze met z'n tweeën waren, waren volgens de heren genoeg. De tegenstanders werden, een kampioen waardig, naar een 7-3 nederlaag gespeeld. Van harte!
Ook het vierde team had één puntje nodig voor het kampioenschap. Leest het verslag van Rutger, eindelijk weer eens in de competitie te bewonderen!
Een overzicht van de voorbije week:

team 1
De laatste loodjes: Patrick (twee overwinningen) en Dennis (geen overwinning maar wel indrukwekkend spel) wisten zich nog op te laden tegen de aanstaande degradant, Robert scoorde wederom een nul. Zelfs het dubbel met Bram ging verloren. Op naar volgend seizoen, handhaving is een feit.

team 2
Winst tegen de hekkesluiter met 7-3. John haalde een hattrick, Marco scoorde twee punten en Sami was goed voor één winstpartij. Ook het dubbel werd gewonnen. Binnenkort een megaverslag van John (over een wedstrijdje of acht).

team 3
Dennis, Ward en Bart waren al veilig maar konden een cruciale rol spelen in het kampioenschap. Werd het NTTC, vorige week knap op een gelijkspel gehouden of werd het de tegenstander van afgelopen zaterdag FVT. De Taverianen kwamen goed uit de startblokken en pakten brutaal een 2-0 voorsprong via overwinningen van Dennis en Bart. En toen, wat gebeurde er toen? Je had erbij moeten zijn, zullen we maar zeggen. Uiteindelijk een 8-2 nederlaag en waren de bloemen voor FVT.

team 4
Van onze verslaggever Rutger

“Als je wint, heb je vrienden”

Taveri 4 – Diveko 2 8 – 2 (3 - 2)

Al doen z'n benen pijn, hij moet de snelste zijn
Ze halen nooit meer in, hij denkt verdomd ik win

Nee, dit is geen Sinterklaasrijm, maar dit zijn zomaar wat regels uit het nummer van Herman Brood en Henny Vrienten uit 1984. Ik had ook voor hele andere platen kunnen kiezen die op dit moment in mijn hoofd zitten: The Winner Takes It All, uit 1980 van Abba. You Win Again, uit 1987 van Bee Gees. Hot Chocolate maakt het zo nodig nog bonter met twee platen over winnen van lang geleden, maar dit geheel terzijde. De precieze vertaling van de bovengenoemde platen zal ik je besparen, maar het komt er min of meer op neer dat als je de beste bent, je dat mag laten blijken en dat je dan ook wel gelijk hebt of iets in die geest.

Winnen is dus de rode draad gebleken voor team 4. Na enig rekenwerk in de maand november werd het toch nog spannend hoeveel punten we nog nodig zouden moeten hebben in de laatste wedstrijd en wanneer het kampioenschap een feit zou zijn. Dat kostte het team toch nog twee gelijke spelen in de laatste weken, maar aangezien de concurrentie elkaar ook nog het leven zuur ging maken, kon het toch echt niet meer misgaan.

Als er iets is wat niet gezegd kan worden over het vierde dan is het wel dat steeds dezelfde formatie aan de tafel stond bij alle tien de wedstrijden. Het team bestaat uit zes spelers en volgens mij is hiermee de breedte van de selectie wel aangegeven en staat zwart op wit vast dat ook de basis voor het kampioenschap al ruim voor de eerste wedstrijd is gelegd. “Never change a winning team”, wat een flauwekul.

Als dan uiteindelijk blijkt dat het kampioenschap in de laatste wedstrijd kan worden binnengehaald, komt ineens de onvermijdelijk vraag op 10 november of ik de laatste wedstrijd zou willen spelen. “Natuurlijk” was mijn antwoord, leuk om mijn debuut te maken en eens te laten zien wat ik kan bij de senioren. Het was voor mij elf en een half jaar geleden dat ik voor het laatst in de competitie mijn vorm heb mogen etaleren en nu dus nota bene in een kampioenswedstrijd. Naarmate de vrijdag dichterbij kwam ging ik me toch onbewust anders gedragen, merkte ik. Zo kwam ik ineens op donderdag spelen, omdat ik daar toch nog even behoefte aan had, dit doe ik anders (bijna) nooit. Er kwam toch een soort van spanning bij mij op, om mij te bewijzen. Op vrijdag werd ik er zelfs fijntjes door Bram aan herinnerd om 12 uur: “He Rutti nog 8 uur”. Het gesprek aan de telefoon werd dusdanig gestoord door enorme herrie op de achtergrond bij hem (het leek wel alsof Bram op de snelweg in de eerste versnelling reed) dat het gesprek van korte duur was. GSM: Geen Signaal Meer. De boodschap was duidelijk, ook hij dacht aan me. Met Patrick had ik ook nog sms-contact en dat gaat doorgaans nergens over buiten de gebruikelijke gein en ongein, maar er waren dus genoeg mensen met me bezig, ik stond er dus niet alleen voor en dat stemde mij vol vertrouwen. Vervolgens ben ik ’s avonds vol goede moed naar de zaal gegaan en dan merk je pas echt dat het toch anders is dan anders. Daar waar ik normaal gesproken recreatief een bal sla en ik de balen krijg van de competitiespelers die zo nodig ter voorbereiding een bal moeten inspelen voor ze beginnen en ik dus nog even kan wachten, was ik nu zelf degene die een bal wilde slaan en het liefst al die anderen achter de tafel zag vertrekken. Uiteindelijk heb ik met Bart warm gespeeld. Bart bedankt, fijn dat het ook echt mogelijk is om op tijd te zijn als we een afspraak maken!

Taveri 4 is dus kampioen geworden en dat mag best gelezen, gezien en gehoord worden.
De titel werd reeds binnengeslagen rond de klok van kwart voor negen door Ruud in de eerste partij. Het was een reguliere overwinning en daarmee was het kampioenschap een feit. In een kolkende ambiance werd dit op magistrale wijze gevierd met een 8 -2 overwinning, nadat het nog wel 2 - 2 had gestaan. Jammer dat Hester haar partij toch wel kansloos verloor en het niet helemaal ingespeelde dubbel Ruud/Hester ook de felicitaties aan Diveko moest laten. Toch mocht het de pret niet drukken, want na de drankpauze werd wel even een serie van zes overwinningen bij elkaar gespeeld. Uiteindelijk heb ik mijn rentree mogen inluiden met een hattrick in negen games en dat was niet onaardig.

Over twee weken is een rondrit voor het begin van de clubkampioenschappen op de platte kar door Ridderkerk gepland en daarna de gebruikelijke kampioensfoto met alle kampioensteams. Over percentages ga ik het niet hebben deze keer, de cijfers en feiten zijn ongetwijfeld op de site te lezen en spreken voor zich. Ik wil nog even alle belangstellenden en mijn teamgenoten bedanken voor de gezellige avond en ik heb 100% vertrouwen in het nieuwe seizoen in de derde klasse.

Duo 1
Jan en Laurens name afscheid van duo derde klasse met een 3-2 overwinning. Jan en Laurens wonnen elk één partij en waren ook in het dubbel succesvol.

Duo 2
Pascal en Paul verloren met 4-1. Paul won één potje.

Jeugd 1
Ricardo bleef ongeslagen, Stefan en Lorenzo verloren elk één wedstrijd. Voor Stefan een domper. In de allerlaatste wedstrijd van de competitie, in de allerlaatste pot van de dag van je 100% worden afgehaald. Wel met 23 punten voorsprong (in een poule van 5) kampioen geworden.

Jeugd 2
Eindelijk een 10-0. Toch met maar liefst 30 punten voorsprong kampioen. Jeftha bleef ook in z'n laatste wedstrijd ongeslagen!

Jeugd 3
Ook kampioen dus. Zie het intro.