Van onze verslaggever John,
Na een zware, maar mooie najaarscompetitie was het tweede team klaar om de strijd aan te gaan in een poule die vooraf in werd geschat als een stuk minder sterk dan de competitie ervoor. Sami had ons al voorbereid op het feit dat hij waarschijnlijk de eerste paar wedstrijden vanaf de bank moest gaan aanmoedigen omdat Patricia uitgerekend was in dezelfde periode.
Dat was geen enkel probleem natuurlijk en een dag voor aanvang van de competitie bij 21-up in Rotterdam kregen we ambivalent nieuws: hij was voor de tweede keer een trotse papa geworden, maar hij had blijkbaar ook zijn voorhoofd gebroken. Hoe je dat doet, ik weet het niet, maar blijkbaar is het mogelijk. Nauwelijks bekomen van dat bizarre nieuws mochten we dus aantreden in Rotterdam, op vijf minuten fietsen van mijn huis, bij 21-up. We wisten al van tevoren dat het vierde op deze avond ook aan mocht treden en het was erg leuk om te zien dat de mannen op de tafel naast ons er lange spannende potten van maakten. Dat was namelijk in een schril contrast met wat er bij ons gebeurde. Harrie Sintemaartensdijk werd drie keer geveegd, net als Peter vd Steen. Alleen Marco liet zich weer in een ouderwetse verdedigende val lokken door Bas. Het zou natuurlijk kunnen dat hij zich iets teveel zorgen maakte om zijn auto in de geweldige buurt en daar kan ik me van alles bij voorstellen. De avond leverde dus een uitstekende 9-1 overwinning op en dat was een perfecte start van deze competitie. Vooral het spel van Carlo was bij vlagen briljant en belooft veel goeds voor dit jaar. Omdat ik toch niet zo ver naar huis hoefde te reizen besloot ik de mannen van het vierde nog mentaal te ondersteunen en ik was dan ook blij om te zien dat Laurens toch nog even een pot eruit sleepte om half een ’s nachts.
De tweede tot en met de vierde wedstrijd waren bij ons thuis en we wisten dat het met name tegen Overschie en ATTC moeilijke avonden zouden worden. Ten eerste omdat het lastige tegenstanders zijn en ten tweede omdat we wisten dat we al vroeg in het seizoen een voorsprong op zouden moeten bouwen. Overschie mocht als eerste naar de Da Costalaan komen. Het team heeft sinds een jaar een nieuwe versterking in de gelederen en het schijnt dat ook Onno Trip daar tegenwoordig speelt. Bovendien spelen ze al sinds jaar en dag in de eerste klasse en het fantastische bat en spel van Andre staat ook altijd garant voor een paar gefrustreerde tegenstanders. Deze keer was het niet anders. Waar Marco en John weinig problemen kenden tegen Andre werd Carlo helemaal gek van dat niet reglementaire bat. Ik kan me niet voorstellen dat hij ooit door de batcontrole heen komt, maar aan de andere kant, volgens mij gaan ze ook nooit aan de batcontrole beginnen. Verder was het een regelmatige 6-4 overwinning waarbij er toch wel enige animositeit was tussen twee spelers. Toch hadden we het gevoel dat er meer in zat, maar waren we wel tevreden.
De week erop mochten we aantreden tegen de gedoodverfde titelkandidaat ATTC. Dit team pendelt regelmatig heen en weer tussen de hoofdklasse en de eerste klasse en ze zouden dus iedereen klop moeten kunnen geven. Tegen Shot en Docos hadden ze dat al gedaan en met name de 8-2 overwinning tegen het laatstgenoemde team mocht indrukwekkend genoemd worden. Het werd een spannende avond. Sam was er om het team aan te moedigen en om de felicitaties in ontvangst te nemen, in willekeurige volgorde. Het was een zeer sportieve en gezellige avond waarbij er van tijd tot tijd fantastisch tafeltennis te zien was. Marco was weer eens ouderwets op dreef, maar kon net niet de hattrick binnenslepen. John en Carlo hadden het zwaarder en verloren allebei met het kleinste verschil hun laatste partij. Dat was erg jammer, want als je 5-3 voor staat wil je ook de overwinning binnenslepen. Toch was het wel terecht gezien de krachtsverhoudingen op deze avond. Dat betekende in de tussenstand dat het verschil nog steeds één punt in het voordeel was van de thuisploeg.
De laatste wedstrijd voor de winterstop van de voorjaarscompetitie was tegen het ons bekende Shot uit Zwijndrecht. Dit team is een paar seizoenen geleden de eerste klasse in gekomen, maar voor aanvang van het seizoen zijn de twee sterkste spelers een team hoger gaan spelen. Nu hadden ze al niet zo veel punten, maar het bezoek aan Ridderkerk bleek achteraf in het geheel overbodig want er werd een zeer strakke 10-0 op het bord gezet. Helaas heeft uw razende reporter de wedstrijd moeten verlaten bij een 2-0 stand, maar er is mij verteld dat het wel een tikkeltje geflatteerd was.
Omdat ATTC tegen de nummer vijf 21-up maar liefst drie punten verspeelde is de voorsprong uitgebouwd naar een mooie vier punten verschil. Na vier wedstrijden zegt dat helemaal niets en bovendien hebben wij aan het eind van de competitie een zwaarder programma dan ATTC. Bovendien moet de kracht van Docos niet onderschat worden. Ondanks dat zij er 8-2 af gingen tegen ATTC staan ze slechts op zes punten achterstand. Het wordt nog spannend.