Van onze verslaggever Ruud
Here we come!
Na een welverdiende tafeltennisvakantie van maar liefst twee weken, waren de spiertjes weer toe aan een echte uitdaging.
Met 14 punten uit 4 wedstrijden is het de taak van Taveri 4 om zich omhoog te vechten, en Kwiek moest er dan maar aan geloven.
Alhoewel, met 22 uit 4 wedstrijden doet Kwiek het prima. Sterker nog, Gert van Eijk had er nog maar 1 verloren en zij zijn de degradanten uit de 2e klasse.
Kwiek speelt in een eigen honk in Waddinxveen. Een houten keet die mij deed denken aan een vouwcaravan. Midden in de zaal hing er werkelijk een touwtje aan het plafond. Als je eraan zou trekken, dan klap de zaal in elkaar tot een handzaam pakketje. Kortom, opnieuw een vakantiegevoel.
De vloer is van hout, wat prettig is voor de knieen en de sfeer ten goede komt. Het veert zo lekker mee, maar was wel een beetje glad.
Naast Gert, waren er Marco Brookman en Coen vd Laan. Het is een prettig gestoord team dat elkaar goed aanmoedigt met van die opbeurende commentaren. Daarnaast zijn ze bijzonder sportief; randballen, netservices en servicewisselingen werden keurig over en weer toegekend. Kortom, naast de bar zijn de ingredienten er volop aanwezig voor een gezellige avond.
Ruud begon de eerste wedstrijd tegen Gert. Gert is best corpulent en beweegt daarom mninder snel. De eerste game liet Ruud zich passeren en had geen strijdplan tegen Gert. Na de eerste game fluisterde sensei Edwin enkele magische woorden in zijn oren, waarna de wedstrijd kantelde. Bij de tafel blijven, actief blokken en spelen naar de lege ruimte om Gert tot lopen te dwingen. Dat waren de ingredienten voor een winnende viersetter en de tweede verliespartij van Gert in deze competitie.
Stefan dwong in zijn tweede partij respect af van het publiek. Het spel van Coen is snel, maar Stefan liet zien dat hij makkelijk zijn ballen kan slaan. Helaas sloeg Coen ze te vaak terug. Beide spelers hadden het idee dat zij niet aan hun eigen spel toegekomen waren.
Edwin deed zijn rentree in zijn wedstrijd tegen Marco. Het gedegen spel van Edwin werd pas in de 2e game weer zichtbaar en dat was teveel voor Marco.
De dubbel van Edwin/Stefan sprankelde. Na een korte voorbespreking van enekel minuten was de taktiek doorgesproken. Uiteindelijk leide dit tot een vijfsetter, waarbij het spel van Stefan de doorslag gaf. Door zijn fouten gingen de games verloren, en door zijn mooie ballen werden de games gewonnen. De winst geeft aan dat de mooie ballen talrijker waren.
Met een 3-1 voorsprong zat Taveri op rozen.
Na de pauze werd het spel echter wisselvalliger. Ruud had het moeilijk tegen het snelle spel (met nopjesruber) van Coen. Toch won hij in vijf games. Edwin verloor nipt in vijf games van Gert. Edwin liet in deze pot iets te weinig van zijn eigen spel zien. Stefan kon niet op tegen de toverballen van Marco.
En zo werd het 3-4 voor Taveri.
Het verschil moest dus gemaakt worden in de laatste 3 partijen. In een bloedstollende partij tussen Edwin en Coen werd het uiterste gevraagd van deze heren. Niet alleen werd het een vijfsetter, maar de rallies waren lang en talrijk. Met de tong op de grond werden de laatste slagen uitgewisseld en...Coen won met 11-9. Een hel mooie pot met Edwin als een echte verdediger en Coen als topspinfanaat.
Ruud had geen hinder van het spel van Marco. En Stefan mocht zo proberen het winnende punt te pakken. Maar ja, dat moest dan wel eventjes tegen Gert. Toch wist Stefan in de derde game er nog een partij van te maken. Met 12-10 ging hij er helaas vanaf.
Met 5-5 is er een prima prestatie neergezet door het 4e. Na menig bakje bittergarnituur werd de weg naar huis weer opgezocht. Voldaan en tevree.