Verslag team 2

• 

Details

Published on Monday, 28 February 2011 08:35

Hits: 1079

Van onze verslaggever John

Een van de geneugtes van in Rotterdam wonen is dat je er bijna altijd zeker van bent dat je moet rijden naar een uitwedstrijd, of dat anderen je op moeten halen. Vooral Bart heeft daar gewoonlijk mee te maken omdat hij principieel weigert een auto aan te schaffen voor zichzelf. Dat heeft dan gewoonlijk als gevolg dat hij dan bij John eet en dat ze vervolgens gezamenlijk naar de uitwedstrijd vertrekken in de nog altijd vertrouwde swift. Zo niet de avond waarop de mannen moesten spelen tegen Phoenix.

Toen het wedstrijdschema bekend werd was al gelijk duidelijk dat Sami niet tegen Phoenix wilde spelen wegens slechte ervaringen in het verleden en dus mochten de andere kornuiten naar Delft toe. Omdat John deze dag weer in het pittoreske, maar ver van Rotterdam verwijderde, Alkmaar aan moest treden voor zijn werk was hij bang dat hij te laat zou zijn om voor het eten te zorgen. Als klap op de vuurpijl had Sabine ook nog eens de sleutels van de swift opgeeist en dus moest Marco de twee helden apart van elkaar ophalen in Rotterdam. Marco rijdt in een grote Alfa Romeo, tenminste zo ziet hij er aan de buitenkant uit. Italiaanse auto's zijn meestal gemaakt voor Italiaanse mannen en die hebben noch de lengte als de breedte van Marco. Dat valt dan ook wel te merken aan het interieur dat veel krapper bemeten is dan je zou verwachten. Gelukkig is de kofferbak meer dan toereikend voor alle tassen en dus konden we op tijd aankomen in de grote sporthal in Delft.

Het duurde in de sporthal even voordat we het tafeltennisgedeelte gevonden hadden, want de bordjes hielden halverwege de gang ermee op en in plaats van de kantine van de pingpong stonden we opeens in de kantine van de handbalvereniging. Het bleek uiteindelijk de deur aan de overkant van de gang te zijn. Met slechts drie thuisspelende teams was het niet bepaald druk en in het verleden hebben we dat toch wel anders meegemaakt. Wat gaat er toch fout in tafeltennisland dat er steeds minder leden zijn?

Afijn, de wedstrijd. Tegenwoordig is het eerste team van Phoenix nogal anders dan vroeger. Tariq is een leuke, aardige kerel die ook nog eens een heerlijk aanvallend spel erop na houdt. Arthur is een stille, en deze avond ook nog chagrijnige, kerel die met zijn nopjes je probeert te ontregelen en daarna met zijn forehand probeert het punt af te maken. De derde man was van Chinese afkomst met een fijne penhoudergreep en ook hij probeerde ook wat aan te vallen, maar omdat hij een groter foutpercentage services erop nahield dan John in zijn slechtste wedstrijden kwam hij zo goed als nooit toe aan aanvallen.

Dat Bart op de weg vooruit is met zijn noppen was op deze avond wel erg duidelijk. Hij won in een bloedstollende partij van Arthur, verloor net in vijven van Tariq (na een 2-0 voorsprong), maar verloor machteloos van de penhouder. Iedere week begint hij meer en meer druk uit te oefenen met zijn lange noppen contraslag en als hij de ballen beter uit gaat zoeken wordt hij een hele lastige tegenstander voor velen.

John had wat goed te maken na vorige week en hij had zich voorgenomen om zich minder te frustreren. Dat lukte uitstekend en alleen Arthur wist een game van hem te winnen.

Zo goed als Marco een week eerder tegen Avanti speelde, zo onzeker zag het er nu uit. De penhouder maakte geen schijn van kans, maar hij verloor onverwacht van Tariq, die ontzettend sterk aan stond te vallen met zijn forehand en iedere keer de rally naar zich toetrok. De wedstrijd tegen Arthur was niet om aan te zien, maar gelukkig was Marco sterker en trok hij aan het langste eind.

De dubbel werd ook winnend afgesloten na een tactische verandering na de eerste twee games en dus stond er een 7-3 eindstand op het bord. Die uitslag was ook wel nodig, want het gaat niet bepaald van een leien dakje dit seizoen. Het ziet er naar uit dat Avanti net iets sterker is dan de rest, maar alle anderen staan op een paar punten van elkaar. Het gaat een heel spannend seizoen worden, zeker als er teveel onnodige punten gemorst gaan worden. Deze uitslag was daarom zeer nuttig.

Na afloop werd er onderling nog wat nagebabbeld onder het genot van veel te hete bitterballen en Marco mocht de kornuiten weer in Rotterdam af gaan zetten. Ik ga toch nog eens vragen of hij dat heel vervelend vond; ik vond het wel prettig...