Een unieke avond (verslag team 2)

• 

Details

Published on Tuesday, 15 February 2011 00:28

Hits: 1225

Van onze verslaggever Bart

Waarschijnlijk wordt er met enige spanning gewacht op de verhalen rondom de wedstrijd van het tweede team van vorige week vrijdag 4 februari. Het is niet omdat de aangewezen schrijver er die avond geen zak van bakte of omdat hij dood- en doodmoe was van enkele hectische weken waarin er hard getraind werd op de dinsdagen, er reeds een competitiewedstrijd op zat, gepiekt werd met hardlopen, de weekeinden helemáál afmattend waren, het punt van de roodwitte helden tegen Vitesse gevierd moest worden, het oosten van het land twee keer goed bezocht werd of zowel de Six Nations als het wielrennen weer begonnen zijn. Niets van dit alles, want in de kantine was namelijk overeengekomen dat de penningmeester het verslag van team 2 voor zijn rekening zou nemen. Dit omdat Bart dan werkelijk een rustweek in kon lassen (wat ook gebeurd is), hij er gewoon zin an had en wij natuurlijk gewoon een stel fijne kerels zijn. Maar voorlopig lijken we nog even geduld te moeten hebben om te weten te komen wat Rutger van de prestatie tegen Papendrecht vond…

Afgelopen vrijdag mochten we weer op pad en wel naar Hazerswoude-dorp. Tja, om de ingelaste rustweek nog maar even te verlengen gaan we het kort houden en zal de kwaliteit van het geschrevene niet van de vertrouwde hoge kwaliteit zijn. Zoals vertrouwd reed Bart met John mee en waren zij keurig iets voor achten bij de zaal. Nog vertrouwder was dat Marco al aanwezig was en reeds om tien voor acht gebeld had om uit te leggen hoe bij de accommodatie te geraken. Gelukkig bestaat er voor de hippe vogels ook nog iets als een SatNav en voor de iets traditionelere figuren zijn er gewoon bordjes, al dan niet verdraaid. Het vertrouwdst was dat Sami iets meer problemen had om het te vinden en hij nog een fijn stukje kon lopen. Het verdict van het tafeltennisgebeuren is dat Marco met 7-3 verloren heeft van Avanti. Stelselmatig won hij zijn drie partijen, waarbij de laatste partij van de avond voor hem de climax was. In een erg spannende confrontatie wist hij de 8-2 nederlaag op fraaie wijze te voorkomen. De andere twee kornuiten verging het duidelijk minder goed. Ondanks het feit dat de tegenstander met een invaller speelde, logisch natuurlijk omdat ze net als ons een team van vier vormen, konden er door zowel John als Sami geen punten worden bijgeschreven op het conto van Taveri 2. De invaller, een bekende uit een vorige competitie, speelde dan ook heel erg sterk en liet de twee Ridderkerkse vedettes redelijk kansloos. Wel werden er games binnengehaald tegen de andere opponenten, maar meer dan een vier-gamer zat er niet in. ,,Aardig gespeeld,’’ zoals Sami het verwoordde, ,,maar echt kans op een overwinning hebben wij niet gehad…’’

Wel deed een aantal unieke gebeurtenissen zich voor deze avond. Wegens hevige regenval had Bart besloten niet naar Ridderkerk af te reizen voor een trainingsavond, maar wel om zijn maatjes te steunen op deze belangrijke verplaatsing. Eenmalige actie waarschijnlijk, maar gezellig was het wel. Vooral na afloop, getuige het feit dat er om half twee ’s nachts pas weer koers gezet werd naar Ridderkerk, Bodegraven en Rotterdam. Dit was het gevolg van het feit dat er in hun kantine deze keer geen Amstel werd gedronken, omdat deze pivo door John en Bart de vorige keer dat we hier waren wel heel erg slecht was gevallen. Echter, ook was er “jokerpivo” op de tap, namelijk Brugse Zotte. De liefhebbers van Taveri wisten hier wel raad mee! Met name John nam het er van en had vrij snel besloten dat Bart, die zoals het een goed sportman betaamt bij Fanta hield, terug kon rijden in de klepper Swift.

Het werd een gezellige boel, ook omdat er nog enkele andere kroegtijgers zich aan onze tafel nestelden en zo gebeurde het dat John tot ruim na twaalven wakker bleef. Het smijten van het batje en een schoen op ditzelfde batje na een verloren partij werd alras vergeten. Wel kreeg hij weer eens de hik, maar gelukkig kon de, ietwat mislukte, maaltijd binnen blijven deze maal. We moeten echt jaren terug gaan naar de avond waar we zo lang zijn blijven hangen bij een uitwedstrijd en het was mooi dat dit ook precies gebeurde nu we met zijn vieren waren. Wel moest Bart nog even terugrijden dus, wat niet evident is als je maar één keer per jaar een wagen bestuurt. Na de Swift hortend en stotend uit het parkeervak gekregen te hebben, verliep de rest van rit naar de Provenierswijk erg soepel, ondanks dat ‘s avonds langs Benthuizen rijden toch iets anders is dan in het donker naar de Pyreneeën. Daar waar John direct in zijn mandje kon kruipen, kon Bart nog even lekker door de stortregen naar Kralingen fietsen, maar na een ondanks de uitslag zo een leuke avond kon dat de pret niet meer drukken.

Aanstaande vrijdag mogen we naar Delft en zullen we voor het eerst ooit met Marco in één auto gaan reizen. John heeft namelijk geen kar tot zijn beschikking deze avond en Bart weet sowieso niet wat het in bezit hebben van een auto precies…behelst! Nou ja, hoe het ook zij, de strijd tegen degradatie is in elk geval begonnen! Volgende week dus meer onzin…