Verslag team 1

• 

Details

Published on Monday, 29 October 2012 20:44

Hits: 1017

Van onze verslaggever Rutger,

Goede zaken voor HBM Dakbedekking/Taveri tegen Rijnsoever

In de strijd om de tweede plaats heeft het keurkorps van Taveri goede zaken gedaan voor de tweede plaats. Thuis tegen Rijnsoever kwamen de Ridderkerkers niet verder dan een 2-8 nederlaag en daarmee is de eerste plaats verder uit zicht verdwenen dan voor de vijfde speelronde en komt met Rijnsoever een nieuwe concurrent voor de tweede plaats naderbij.

Het team onder aanvoering van Bram begon de avond met de laagste gemiddelde leeftijd in twee jaar aan de tafel met de openingswedstrijd van Robert die in vier games gewonnen werd tegen Casper Smit. De tussenstand werd gelukkig weer snel gelijkgetrokken door Nils Verkleij die in vier games van Bram won. Toen volgde de derde partij die ook door Rijnsoever werd binnengesleept op een wel zeer reguliere wijze. Roald van de Landen won in drie games van Rutger die als invaller was opgeroepen om het eerste team enigszins nog wat kleur en “body” te geven. Hiermee was toch wel een hoogtepunt van de avond bereikt om maar vooral geen aanspraak te hoeven maken om voor het kampioenschap te gaan en in het voorjaar landelijk te moeten spelen. Stel je voor, elke zaterdag stad en land afreizen om in een afgelegen zaal in een uithoek voor een kop koffie en een gevulde koek een beetje te moeten pingpongen. Dat Rutger moeiteloos het niveau van de hoofdklasse aankan, blijkt ook al zichtbaar te worden in het tafeltennis. Naar eigen zeggen ging het ook helemaal niet slecht en cijfermatig blijkt hij al meer punten te maken dan Bram later deze avond tegen Roald. Het is slechts één punt, maar toch even een score van 12 tegen 11 gemaakte punten in het voordeel van Rutger. Of Roald de partij later ook tegen Bram met links speelde, blijft een vermoeden.

Na deze wedstrijd en een 1-2 score op de borden werd er dan ook door Taveri lekker vrijuit gespeeld zonder te denken aan het zwaard wat boven de mannen hing om ook maar een goede uitslag te halen en in de race te moeten blijven voor die beruchte eerste plaats. Joop Zoetemelk heeft het zo slecht niet gedaan met al die plaatsen achter de kleppers die steeds als eerste voor hem de eindzege wegkaapten in de Tour. Alleen slecht nieuws voor Joop: Het zou zomaar kunnen dat bij nader dopingonderzoek van de UCI in een verder verleden blijkt dat Joop alsnog in aanmerking komt om toch tot eindwinnaar van de Tour de Frances van de winnaars Eddy Merckx, Lucien van Impe, Bernard Thevenet en Bernard Hinault te worden uitgeroepen.

Uiteindelijk wordt zelfs het onverslaanbaar geachte koppel in het dubbelspel Robert/Bram verslagen in drie games waarmee de achterstand in de partij groeit naar 1-3. Bram heeft vervolgens laten zien dat hij deze avond “niet top” is en verliest in zijn tweede partij dan ook de eerste game, omdat hij gewoon slecht serveert. Daarna gaan bij Bram alle remmen los en wint hij de partij in vieren op kenmerkende wijze en in zijn laatste game heeft hij nog de kracht ervoor om de tegenstander een punt cadeau te geven, 2-3. Nu dus blijkt dat de voorsprong ineens weer kleiner is geworden en dat is weer kritiek voor de eerste plaats. Robert weet hier wel raad mee door een vrij reguliere nederlaag te incasseren en daarmee wordt de stand weer wat dragelijker voor de gemoedsrust, 2-4. De taak aan Rutger voor zijn tweede partij is om het goede gevoel van zijn eerste verloren partij verder vast te houden en dat lukt best aardig. Hij verliest weliswaar in drie games, maar wel met acceptabele gamestanden. Het gaat steeds beter! Om maar een mooi cliché te gebruiken: “hiermee kan je verder en op naar de volgende tegenstander, want de volgende tegenstander is altijd weer de belangrijkste”. Dan de beruchte wedstrijd waarin Bram dus één punt tekort komt op Rutger en dat betekent een tussenstand van 2-6. Gesterkt door die cijfermatige bijkomstigheden van de vorige zin en het feit dat we maximaal met 4-6 kunnen verliezen, kan Rutger in zijn laatste partij alles geven om te laten zien dat de vorm weer terug is en dus ook het goede gevoel om in deze partij er ook een wedstrijd van te maken. Dat lukt wonderwel! De eerste game gaat nog wel naar Casper, maar in de tweede game is het prijs. Er worden 12 punten in deze game behaald en de tegenstander haalt er geen 14, welnee, slechts 10! Geholpen door de netrand (waarom zou je die niet gebruiken als dat ding al een eeuwigheid de scheiding van twee tafelhelften aangeeft) is de game binnen en wat vervolgens gebeurt is nog net terug te halen in de gedachten van de aanwezigen in de kantine. Met een ferme uithaal en gebalde vuist van de arm met de pijnlijke elleboog van Patrick en geschreeuw van mensen van wie de stemmen niet waren te herkennen, was daar dan toch het doel behaald om games te winnen.

Bij de schrijver van dit stukje komen de legendarische woorden van Theo Reitsma direct weer bovendrijven. Even kort terug in de tijd: Op 15 juni 1988 moet Nederland op het EK-voetbal winnen van Engeland om in het toernooi te blijven nadat het de eerste wedstrijd van Sovjet-Unie heeft verloren. Vervolgens scoort Van Basten drie keer in de wedstrijd tegen Engeland en maakt Theo Reitsma bij deze doelpunten de legendarische uitspraken die nog lang zijn bijgebleven en ook nu wel van toepassing zijn. “Dit is het podium waar je je op moet manifesteren” en “als je hem pakt dan zit je snor”. Welkom op het podium van de hoofdklasse!

Dat vervolgens de wedstrijd verloren gaat in vier games was niet meer belangrijk. Die ene game was binnen en dat was geweldig. De laatste wedstrijd verloor Robert in vijf games na 0-2 te hebben voorgestaan.

Conclusie is dat er goede zaken zijn gedaan nu Taveri volledig meedoet voor de tweede plek en dat Rutger als invaller zich prima heeft staande gehouden.

Volgende week weer Rijnsoever, maar dan uit met een invaller die het ongetwijfeld meer van het tafeltennis zal hebben. Bedankt voor de invalbeurt mannen, het was een feest!