Van onze verslaggever John,
"Zaterdag doe ik niets dat ook wel later mag"
In de annalen van de Nederlandse popmuziek begint de band BlΓΈf (met een streepje door de o) een steeds belangrijkere rol in te nemen. Een aantal jaren geleden, toen ze zichzelf nog niet al te serieus namen en vooral niet al te bombastische muziek maakten, stond op een van hun eerdere albums het nummer "zaterdag". Daarin wordt bezongen dat de zesde dag van de week een lekkere relaxte dag is waarop je vooral niets hoeft. Goed, de mannen van het team die inmiddels kinderen hebben weten dat dat niet altijd opgaat, maar doorgaans hoeft er niet gepingpongd te worden op deze dag. Dit seizoen is dat allemaal anders. We hebben een aantal zaterdagwedstrijden en de tweede in de rij was de uitwedstrijd naar Vriendenschaar in Gouda. John mocht zijn nieuwe bolide inrijden en Carlo mocht weer een gigantisch stuk karren vanaf Numansdorp. Voor Marco is spelen in Gouda een genot, want volgens hemzelf is dat zo lekker dichtbij.
Tot zover de fijne ervaringen. Eenmaal in nieuwe accomodatie van Vriendenschaar bleek dat het toch niet allemaal zo positief was; we moesten om half vijf aantreden dus een normale avondmaaltijd zat er niet in en dat was even wennen. Verder was de nieuwe vloer nog zachter dan die in de Oosterhonk en gewoon stuiteren met een bal op de grond had als gevolg dat je gelijk mocht bukken om de bal op te rapen. Ik verdenk Vriendenschaar ervan de oude voorraad Best Anti aangekocht te hebben, om deze te gebruiken als vloerbekleding. Tot slot wilde Marco ook nog eens een beetje vroeg weg om van het bierfestival te genieten en hij hoopte dan ook om acht uur weg te kunnen, maar dat had vreemde resultaten tot gevolg.
We hadden gerekend op een zeer zware dag; Vriendenschaar wilde voor het kampioenschap spelen, ook al zeggen ze zelf van niet maar ze hadden al goede uitslagen neergezet tot dusverre. Na een 1-1 tussenstand (mooie winst Carlo en eenvoudig verlies John) mocht Marco het opnemen tegen zijn naamgenoot. Na de eerste twee games die zeer spannend verliepen gingen we er eens goed voor zitten. En na twee minuten ging Marco (van Vriendenschaar) er bij zitten. Hij verstapte zich en scheurde een spier in zijn kuit. Einde wedstrijd. Erg vervelend om op deze wijze een tegenstander uit te zien vallen en het zag er ook niet prettig uit. Onze Marco leek er niets van aan te trekken, maar niets bleek minder waar. Hij stond weergaloos te spelen tegen Gert-Jan, maar opeens was het lichtje uit. Hij had te weinig gegeten en kon zich daarna ook onvoldoende opladen om ook nog zijn laatste wedstrijd te pakken. Doordat Carlo en John het dubbel pakten en verder gewoon aan de verwachting voldeden, stond er om half negen een nette 6-4 winst op het bord. Marco was toen (met toestemming van zijn teamgenoten) al vertrokken en de anderen maakten het ook niet al te laat.
Ondanks dat het een vervelende tijd was om te spelen, konden we alleen maar tevreden zijn over het resultaat. We gingen voor een punt of twee en gingen er met zes naar huis. Dat was dus toch een goede zaterdag en gezien de andere uitslagen in de poule hadden we het zeker niet slecht gedaan.
Op korte termijn zullen er nog twee verslagen volgen!